Geervannesmeed
Hotspot Chinese Muur
Als je eenmaal het hoogste punt van de Muur bij Badaling hebt bereikt, moet dit natuurlijk ook even vastgelegd worden voor het nageslacht. Daarvoor ga je dus naar dé hotspot voor het maken van een panorama foto. Maar wie op dat mooiste plekje wil poseren, moet wel even geduld hebben, want het is er dringen geblazen.
Cloisonne
Na een interessante rondleiding in een cloisonné fabriek in Beijing, werden we natuurlijk doorgesluisd naar de winkel. Behalve vazen, kralen, kommen en schalen in alle maten en kleuren, zagen we prachtige mens- en dierfiguren. Cloisonné is een techniek van emailleren. Op een(koperen) voorwerp worden koperen draadjes en figuurtjes gelijmd, zodat vakjes (de cloisons) ontstaan. Deze vakjes worden met email opgevuld. Een arbeidsintensief proces. Daarna wordt het gebakken. Cloisonné werd tijdens de Yuandynastie (1279-1368) in China geïntroduceerd; China dreef handel met het Nabije Oosten en het Oost-Romeinse rijk (Byzantijns Imperium) , waar zij in contact kwamen met de techniek van het cloisonné. Tegenwoordig is China het belangrijkste productieland.
Gele lis
De gele lis bloeit volop in mei en juni. Terwijl onze plantjes smachten naar een spatje water vanwege het warme weer en de grote droogte, staat de gele lis er momenteel overal vrolijk bloeiend en fris gewassen bij. Wat wil je, als je de hele dag lekker met de voetjes in het water kunt badderen of aan de waterkant , als het even kan lekker half in de schaduw, naar hartenlust kunt groeien en bloeien. Aan water namelijk (nog) geen gebrek. De gele lis behoort tot het vertrouwde beeld van onze Hollandse sloten en moerassen. Tot voor kort helaas. De plant neemt, zo heb ik gelezen, in aantal namelijk af..... Met uitsterven bedreigd, zoals zoveel andere planten. Een bosje met deze fraaie bloemen was vroeger gauw geplukt. Tegenwoordig moet je er in grote delen van Nederland naar zoeken. Gelukkig is dat in onze contreien (nog) niet het geval en kunnen we nog volop genieten van deze mooie plant. Het is een van de meest efficiënte waterzuiveraars. De bloem heeft drie grote afhangende bloemdekslippen, en drie kleinere kroonbladen. Na de bloei zitten de zaden als een rolletje munten opgestapeld in driekantige zaaddozen. Deze bevatten luchtholten waardoor ze blijven drijven.
De Marmeren boot
Het Zomerpaleis aan het (kunstmatig aangelegd) Kunmingmeer is een geliefd oord voor dagjesmensen uit Beijing. Het is er dan ook altijd druk. Het is een enorm complex van circa 280 ha groot. Het park diende voor de keizers om in de zomer, de hitte van de stad te kunnen ontvluchten. Het oudste deel van het Zomerpaleis in haar huidige vorm, stamt uit 1750. Het oude Zomerpaleis werd in 1860 verwoest tijdens de Opiumoorlog, maar Keizerin-weduwe Ci Xi gaf in 1888 opdracht tot de bouw van het huidige paleis. Langs de oever van het meer loopt een lange overdekte galerij van 728 meter lang. Aan het eind van de galerij bevindt zich de Marmeren boot .Gemaakt in opdracht van keizerin-weduwe Ci Xi met geld wat eigenlijk bedoeld was voor de modernisering van de Chinese vloot. Een zeer kostbaar pronkstuk ten koste van de Chinese samenleving. In verband met de lichtinval heb ik de foto niet (zoals bijna iedereen doet) gemaakt vanaf het looppad, maar vanaf de andere kant (waar je eigenlijk niet mocht komen!), zodat je een duidelijker en helderder beeld van deze boot krijgt.
Xuanwu Meer
Nanjing, de stad van Sun Yat Sen, was in het begin van de Ming-dynastie de hoofdstad van China. Tegenwoordig hoofdstad van de provincie Jiangsu, maar de indrukwekkende overblijfselen van het verleden maken een bezoek aan de stad de moeite waard. Nanjing ligt in een prachtige natuurlijke omgeving langs de zuidelijke oevers van de Yangtze-rivier en aan de voet van de Zijin-bergen (Purperen en Gouden Bergen). Met zijn overvloedig groen, brede boulevards en weidse ruimte, is het een van de meest aangename Chinese steden. Vlakbij ons hotel, onder de stadspoort door en hooguit 200 meter verder lag het Xuanwu Meer in het bijbehorende volkspark. Heerlijk rustig. Het meer heeft vijf eilanden, met elkaar verbonden door klassieke boogbruggen. Elk eiland heette vroeger naar een van de vijf continenten. Vandaar dat het park toen het Vijf Continentenpark heette. Het meer is oorspronkelijk in de 5e eeuw aangelegd en is via een zijstroom met de Yangtze-rivier verbonden.
Jong geleerd
Nu snap ik ook waarom de meeste Chinezen met speels gemak de Muur beklimmen..... Het bewijs wordt geleverd met deze foto: Gewoon zo vroeg mogelijk beginnen, want " jong geleerd is oud gedaan".
Goedgemutst
Terwijl ik kreunend en steunend het steilste stukje Chinese Muur bij Badaling probeerde te bedwingen, kwam ik een groepje vrolijke dames tegen, dat blijkbaar nog voldoende energie had, want de afdaling werd goedgemutst en vrolijk zingend ingezet. Wat ik me nu afvraag is welke minderheid ik daar zag voorbijkomen. Welke van de 55? Ik ben er, na het nodige gegoogle, niet achter kunnen komen, maar zelf denk ik aan de Mantsjoe’s, aangezien die (samen met de Hui) het meest te vinden zijn in de omgeving van Beijing. Gelukkig is Reisreporter er nog en ik verwacht dan ook dat er wel iemand is die dat kan bevestigen, of die het juiste antwoord weet.
Badaling
De fascinerende Chinese Muur,die je zo'n 75 km buiten Beijing vindt, dateert uit de 3e eeuw voor Christus. Deze 6700 km lange muur, waarvan trouwens slechts een heel klein gedeelte gerestaureerd is, is één van de meest opmerkelijke menselijke prestaties en één van de belangrijkste monumenten van de Chinese beschaving. Je moet beslist een stukje over deze indrukwekkende Muur gewandeld hebben en hebben genoten van het uitzicht over de omringende groene heuvels.
Wonderschoon
Tijdens onze rondreis Klassiek China hebben we niet veel van de (echte) natuur gezien. Natuur waar ik zo verzot op ben en zo van kan genieten. Maar we wilden China eens op een andere manier zien. Als je dan echter door het Huagang Park naar het West Lake in Hangzhou wandelt, ook wel het “Paradijs onder de Hemel” genoemd, vergeet je dat even, na al het zien van dit soort prachtige plaatjes. Ik kreeg er niet genoeg van.
Feest van de heuvels
In juli 2006 waren we in Oaxaca. De streek van de Zapatisten. In het centrum trokken gebarricadeerde straten de aandacht en de talloze mensen die in de straten onder blauwe tentzeilen verbleven. Het leger had geprobeerd stakend onderwijspersoneel met geweld uit het centrum te verdrijven, maar dat had alleen maar tot een tegenreactie geleid. Vandaar ook de barricades. Het was van een protestactie uitgemond in een politieke actie van de Zapatisten gericht tegen het lokale bestuur. Er waren ondanks de dreigende sfeer tal van muziekuitvoeringen en dansen op het plein door schoolkinderen vanwege "Guelaguetza" of “feest van de heuvels”. Het grootste en belangrijkste feest in Oaxaca in de laatste weken van juli ging door ondanks alles.
Natuurlijk
Aan de rand van Weert ligt natuurgebied de Moeselpeel. Omdat besloten is grote stukken aangekochte landbouwgrond aan de rand van het peelgebied zijn gang te laten gaan, zie je een gevarieerd landschap, met weilanden,akkers, kleine bosschages en natte veengebieden. De natuur bloeit momenteel letterlijk en figuurlijk op. Een grote variëteit aan planten is te zien in dit weiland. De tijd van de paardebloem is voorbij en nu krijgen allerlei bloeiende grassen, boterbloemen, fluitekruid, de prachtige roodkleurige schapenzuring, koekoeksbloem, pinksterbloem, margriet etc. de kans om boven het maaiveld uit te komen. Een genot om deze bloemenpracht te zien, maar niet echt een uitnodiging voor degenen die hooikoorts hebben.
Rotstempel
De Isurumuniya rotstempel in Anuradhapura. Oorspronkelijk deel uitmakend van een kloostercomplex uit de 3e eeuw voor Christus en gebouwd tegen een hoge rots. Prachtig gerestaureerd.
San Juan Chamula
In tegenstelling tot wat je meestal gewend bent, vind je in het interessante indianendorp San Juan Chamula geen chaotische, rommelige en drukke markt, maar ligt alles er even keurig en netjes bij op het plein voor de kerk.
Canyon del Sumidero
Bij het plaatsje Chiapa de Corzo in de staat Chiapas,(ongeveer een uur rijden van San Cristobal), ligt de grootste canyon van Mexico; de “Canyon del Sumidero”. De Canyon is miljoenen jaren geleden uitgesleten door de woeste Río Grijalva, die in 1982 is getemd door de aanleg van de Chicoasen - dam. Bedoeld voor de opwekking van electriciteit. Je gaat gedurende ongeveer 1 uur met een snelle boot over het stuwmeer langs de tot 1000 m hoge en loodrechte rotswanden. Een indrukwekkende omgeving. Onderweg zie je vogels, zoals zwarte vale gieren, koereigers, zilverreigers, pinguïns, aalscholvers en krokodillen. Je mag, uit veiligheidsoverwegingen, niet meer tot bij de dam komen. De legende gaat dat de plaatselijke Indianen zich liever van deze rotswanden stortten dan zich over te geven aan de Spanjaarden, toen zij moesten accepteren dat de nederlaag tegen de Spanjaarden onvermijdelijk was.
Weg van de doden
Het tempelcomplex met de grootste piramides van heel Latijns- Amerika, heet “San Juan Teotihuacanâ€￾.( Circa 50 km ten noordoosten van Mexico City). Teotihuacán betekent: "de stad waar mensen goden worden". Teotihuacán is in de tweede eeuw voor Christus gebouwd. We staan hier bij het begin van de Dodenweg (die 4 kilometer lang is ). Je ziet rechts nog net een stukje van "la Ciudadela" (het fort). Hier ligt de tempel van Quetzalcoatl, de belangrijkste God en bekend als de Gevederde Slang. De breedte van de Weg van de Doden, “Venida de los Muertosâ€￾, die door het ceremoniële centrum loopt, wijst erop dat de ceremonies die hier zijn geweest, door zeer grote menigtes werden bijgewoond. Vanaf deze plek heb je een goed uitzicht op het hele complex, met recht voor je uit de Piramide van de Maan en rechts daarvan de Piramide van de Zon van 65 meter hoog. Deze piramide kan beklommen worden.
Zondag in Negombo
Tijdens ons bezoek in Negombo was er weinig activiteit in de haven. Zondagrust. Maar het levert wel een mooi rustig beeld op van de haven.
Domplein en Jan van..
Op het Domplein, waar toren en kerk gescheiden door straatklinkers tegenover elkaar liggen, staat het standbeeld van Graaf Jan van Nassau, stadhouder van Gelre en oudste broer van Willem van Oranje. Hij was de initiatiefnemer van de Unie van Utrecht; een overeenkomst tussen een aantal Nederlandse gewesten, waarin werd overeengekomen dat men zich gezamenlijk zou inzetten om de Spanjaarden het land uit te jagen en waarin daarnaast een aantal staatkundige zaken werden geregeld. Achter het beeld, in de hoek van het Domplein, staat het Academiegebouw. Het is het hoofdgebouw van de Universiteit Utrecht.
Hij komt achter de Do
In Utrecht is eigenlijk sprake van een halve Dom. De toren staat namelijk los van de kerk. Als gevolg van een “schrickelik tempeest” in 1674, zakte het middenschip van de Dom als een kaartenhuis in elkaar. Jaren later werden de bogen in de westgevel van het dwarsschip dichtgemetseld en kwam er een nieuwe ingang aan de noordzijde van de kerk. Een groot deel van het puin bleef wegens geldgebrek nog anderhalve eeuw liggen. De ruïnes van het ingestorte schip deden dienst als begraafplaats, maar zij vormden ook een ontmoetingsplaats voor homoseksuelen. Nu weet je dus ook waar de uitdrukking: “Hij komt achter de Dom vandaan” komt! Pas in 1826 werd het puin geruimd en kwam het huidige Domplein tot stand. Telkens weer gingen er stemmen op om het middenschip in oude glorie te herstellen. Maar het is juist de halve Dom die zo'n uniek karakter aan Utrecht geeft, dus maar goed dat het daar nooit van gekomen is. Je kunt dus op deze foto zien, dat je gewoon onder de kathedraalachtige gewelven van de toren naar de andere kant kunt lopen. Op de plaats van het verdwenen middenschip van de Dom is in 1949 een groot verzetsmonument geplaatst.
Domtoren
De 112,32 meter hoge Domtoren van Utrecht in al zijn glorie, gezien vanaf de Stadhuisbrug op een rustige koopzondag, met op de voorgrond een deel van de karakteristieke huizen langs de Oude Gracht .
Oude Gracht
Nog even snel wordt er, voor het vallen van de avond, een kanotochtje door een stel mannen gemaakt op de Oude Gracht in het oude stadscentrum in Utrecht.
Stadhuis Maastricht
Prominent op de Markt aanwezig is het uit 1662 stammende Stadhuis. Maar pas ruim 20 jaar later, na o.a. oponthoud door de inname van de stad door de Fransen, werd de toren voltooid en daarmee het gehele stadhuis. Nadien is er steeds weer iets aan verbouwd en herbouwd. In 1863 is bijvoorbeeld de opdracht gegeven tot de bouw van de klokkentoren. Heel bijzonder is dat een bijna exacte replica van de toren die het Maastrichtse stadhuis siert, is te zien op de omwalling van een klooster in Moskou. Om de druk op het monumentale stadhuis te verlichten werden in de Stadhuisstraat, gelegen tussen Markt en Maas, gemeentekantoren gebouwd in 1961, maar al weer in 2000 zijn deze afgebroken en werd begonnen met de uitvoering van een nieuw woon-, winkel-, werk- en bestuurscentrum. In 2007 was de bouw van dit Mosae Forum gereed. Links van het Stadhuis is nog net een stukje zichtbaar. Nu is er ook geen directe verkeersverbinding meer naar de Maasboulevard en de Maas en is de Markt verkeersluw geworden, wat de uitstraling van de Marktomgeving alleen maar ten goede komt.
Minckelers
Op de Markt in Maastricht, tussen de Sint Matthijskerk en het Stadhuis, staat een standbeeld met een 'eeuwig' brandende vlam. Het is het beeld van Minckelers(1748-1824), de ontdekker van het lichtgas (steenkoolgas) en uitvinder van de gasverlichting. Dit lichtgas was geschikt om een luchtballon mee te vullen, waarmee hij als een van de grondleggers van de luchtvaart geldt. Het gas bleek ook brandbaar en was geschikt als lichtbron. In 1854 werd in Maastricht de eerste gasleiding aangelegd, bedoeld voor de straatverlichting. In 1904 is er als eerbetoon een beeld van hem geplaatst, dat in 2006 tijdens de renovatie van de Markt en omgeving, meer centraal is verplaatst. Het past helemaal in deze "oude" omgeving, zoals op de foto ook te zien is.
Belgische knol
De paardenmarkt is al sinds mensenheugenis een begrip in Weert en omstreken. De geschiedenis van deze markt gaat terug tot in de middeleeuwen. Vijftig jaar geleden werd de handelsmarkt vooral een fokpaardenmarkt, waar paarden ter keuring werden voorgeleid. Deze opzet, in combinatie met de jaarmarkt was een groot succes. Vanaf die tijd wordt jaarlijks op de 13e maart of de zaterdag daarna de jaar- en fokpaardenmarkt gehouden. Vanuit de verre omtrek vindt dan een groot publiek zijn weg naar de Weerter binnenstad. Als zoon van een dorpssmid zie ik het op zo'n moment weer helemaal voor me: als het paard beslagen was, mocht ik soms als klein jochie een ritje maken op die brede paardenrug . Dat bleef altijd een hele belevenis en ik had er dan ook graag de spagaat voor over.
Oecumenisch
Vanaf de terraskant op het Vrijthof heb je een mooi uitzicht op een vreemd iets; de katholiéke Sint Servaas met pal daarnaast de protestántse Sint Janskerk. De markante rode verflaag werd reeds in de Middeleeuwen op de zachte mergelstenen toren aangebracht om die tegen weersinvloeden toch enigszins te beschermen. De romaanse Sint Servaas, gebouwd op het graf van Sint Servaas († 384), wordt beschouwd als de oudste bestaande kerk van Nederland. De gotische Sint Janskerk, oorspronkelijk gebouwd als doopkapel voor het Kapittel van Sint Servaas, werd, na een periode als zelfstandige Parochiekerk, in 1633 eigendom van de Nederlands Hervormde Kerk. Dit als gevolg van de verovering van Maastricht op de Spanjaarden in 1632. Het straatje tussen de Sint Jan en de Sint Servaas wordt heel toepasselijk 'het Vagevuur' genoemd en verwijst naar de scheidslijn die er was tussen het katholicisme en het protestantisme. Rechts van de Servaas ,achter de kiosk, zie je “de Hoofdwacht”. Dit gebouw fungeerde bijna 3 eeuwen als militair onderkomen. Ooit lagen er de sleutels van de stadspoorten en andere vestingwerken in bewaring en vormde het zenuwcentrum van het garnizoen, dat in zijn hoogtijdagen elfduizend militairen telde. In 2007 is het overgedragen aan de stad Maastricht.