EvanderHel
Hippe zonnebril!
Vanmiddag met mijn camera op jacht in de tuin. Net als ik het voor gezien wil houden kijk ik naar m'n ramen en daar, in het kozijn, zit deze grote vlieg (merk onbekend) vreselijk hip te zijn met z'n grote zonnebril op. Althans, zo lijkt het toch?
Ieniemienie!
De plant "IJzerhard" is een ijle plant. Dat wil zeggen dat je deze plant met zijn lange dunne stengels makkelijk kan laten weven met andere planten. Hij bloeit ontzettend lang en, als hij het naar z'n zin heeft, zal hij zichzelf vermeerderen in je tuin. Een geliefde plant bij veel insecten vanwege de lekkere nectar in de bloemen. In eerste instantie dacht ik dit keer geen leven wezen aan te treffen, maar dan, helemaal in de hoek van een blad en de stengel zit daar een klein slakje. Slechts een paar millimeter "groot".
Tip voor geweldige...
Eigenlijk is dit een tip voor alle landen in de wereld! Als je ergens in een hotel komt te zitten, boek dan niet één van de standaard excursies. Nadelen hiervan (of je moet ervan houden): met z'n allen in een grote bus zitten en met dezelfde lading mensen overal tegelijk dezelfde foto's willen maken. Dat wordt dus dringen! Bovendien kun je niet zelf je eigen ritme aanhouden, want de bus roept. Er moet immers nog een heel programma worden afgewerkt! Er zit altijd wel een "klager" in de bus en je komt op iedere plek die je die dag aandoet dezelfde mensen tegen, want er rijden legio bussen met toeristen die allemaal hetzelfde gaan doen. En last but nog least, in zo'n programma zit altijd wel een onderdeel dat eigenlijk niet zo interessant is... Om dit soort teleurstellingen te voorkomen heb ik een hele simpele tip die je overal kunt toepassen. Kijk van tevoren thuis waar je naar toe wilt (als je hier niet al zelf kunt komen zonder zo'n excursie) of daar in het hotel. Vraag dan aan degene die de excursies boekt of ze een lokaal iemand hebben die de hele dag wilt chauffeuren en ga daarmee op pad. Voordeel is dat diegene betrouwbaar is, dat je gezellig samen met je partner op pad kunt gaan met de auto en dat je niet op die toeristische plekken komt, want je kunt zelf aangeven waar je heen wilt. Vraag aan de chauffeur of hij zelf nog leuke opties in gedachten heeft; vaak zijn die erg verrassend. Oh ja, het is wel handig als je de taal spreekt, want lokalen spreken lang niet allemaal engels. Als je de hele dag met elkaar optrekt kom je een hoop over het land te weten of over zijn eigen situatie en krijg je vaak dingen te horen die je niet van een gids te weten zou komen. Andersom zal hij ook nieuwsgierig zijn naar jullie! Als het klikt kan het zomaar gebeuren dat je wordt uitgenodigd om bij hem thuis te komen. Leuk en vooral doen! Wij hebben op Bali toen midden in de jungle van de moeder van onze chauffeur zoete thee gekregen met zelfgebakken roze koeken. Mierzoet. Letterlijk, want er kwamen een paar mieren uit zetten... Maar laat dit je vooral niet afschrikken. Achteraf heb je een mooi verhaal om te vertellen en heb je superleuke dingen gezien en gedaan!
In the spotlight!
Moe van het continue zoeken naar nectar in de bloemen, gaat deze dagpauwoog even uitrusten op een onbegroeid stukje schutting. De vlinder heeft zijn naam te danken aan de prachtige, blauwe oogvlek op iedere vleugel. Het woord "dag" in de naam is gekozen om het onderscheid aan te geven met de nachtpauwoog, een nachtvlinder.
Ssst... neushoorn sla
Als je 's ochtends vroeg het natuurreservaat Welgevonden met de Jeep inrijdt om te beginnen aan wat hopelijk weer een mooi dag zal worden met veel beestjes, en je stuit meteen op een nog slapende neushoorn... dat is toch geweldig? Het beestje deed met moeite een oog open, besloot dat het geen kwaad kon en sliep rustig verder. Kennelijk ging voor hem de wekker wat later dan voor ons!
Balkonscene
In het oude gedeelte van Panama stad staan veel huizen die in slechte staat verkeren. En waar ik bij vele dacht dat ze op het punt van instorten staan, ziet deze er (vergeleken met de rest) nog fraai uit met de houten betimmering en een groot balkon. Doordat ik stemmen boven me hoorde ben ik aan de andere kant van de straat gaan staan en zag dit groepje kinderen. En zij zagen mij, kortom het is zien en gezien worden.
Groen, groener,...gro
Vandaag stond in het AD dat Bali is uitgeroepen tot het mooiste eiland van Indonesië. De eerste keer dat ik daar was kon ik mijn ogen niet geloven toen ik de meest prachtige rijstterrassen zag liggen. Zover als ik kon kijken alleen maar groen en ontelbare lagen met terrassen. Heuvel op en heuvel af kun je hier eindeloos genieten van al dat moois. Van de kleur groen die het heeft dacht ik in eerste instantie dat het wel geverfd moest zijn, zo intens is het.
Schurft(?)kruid!
Dit is een bloem van het plantje schurftkruid. Gelukkig is er ook een andere naam voor deze plant en dat is duifkruid. Klinkt gelijk wat beter, toch? Het is een plant die de hele zomer door bloeit, waardoor je er lang plezier van hebt. De plant is verkrijgbaar in lila- tot blauwachtige tinten en in het wit en houdt van een zonnig plekje in je tuin. Op deze foto is het net of er in het hart van de bloem gesponnen suikerdraadjes lopen.
Pluizige smakkerd!
Vanmiddag liep ik door de polder om te kijken wat ik kon "vangen" met mijn camera. Familie Zwaan lag gezellig een beetje rond te dobberen, maar deze maakte een kabaal in zijn eentje omdat 'ie vreselijk zat te smakken tijdens het kroost eten. Hoewel het door de waterdruppel in de hoek van zijn oog misschien lijkt of hij verdriet heeft, oogde hij zeer gelukkig!
Zwaar werk op de...ri
Wie kent ze niet, die prachtige rijstvelden in Azië? Als je ze voor het eerst ziet, denk je dat die prachtige kleur groen niet natuurlijk kan zijn, zo mooi en fel! Op deze foto echter, in Bali, is het heel vroeg in de ochtend en schijnt de zon nog niet fel. Er hangt een mistige nevel over de velden van de afgelopen nacht, toch zijn deze mensen al hard aan het werk. Zwaar werk. De hele, lange dag door. Ook niet geheel ongevaarlijk, want er kunnen slangen in de rijstvelden zitten... Deze mensen zijn vaak zeer vermoeid en hebben pijnlijke spieren, het is dan ook niet gek dat ze op Bali in de loop van eeuwen een zalige massage hebben ontwikkeld, die van generatie op generatie wordt doorgegeven.
(ge)wild stukje vlees
In het natuurreservaat Welgevonden sta ik opeens recht tegenover 3 prachtige elandantilopen. Hoewel het stukje "eland" in de naam misschien voor verwarring kan zorgen, zijn dit Afrikaanse antilopen. Ze zijn groot en het postuur doet je aan een rund denken. Ondanks hun grootte kunnen ze snelheden bereiken tot wel 70 km per uur en sprongen maken tot 1,5 meter hoog! Het vlees van dit dier is erg populair en daarom wordt er flink op ze gejaagd. De combinatie van deze jacht op hun vlees en het verdwijnen van hun leefgebied zorgt ervoor dat wilde elandantilopen bijna alleen nog maar voorkomen in nationale parken. Als ze de jagers kunnen mislopen en ook hun andere vijanden (zoals leeuwen, hyena's) kunnen ze tot 25 jaar oud worden.
Life is shit!
Het leven van de mestkever is compleet shit: hij loopt er de hele dag mee te slepen, hij eet het en wordt er zelfs in geboren. Hij ziet er niet erg aaibaar uit en is ook geen gewild object voor de camera tijdens een game drive. Dus bij deze een ode aan de mestkever, want als hij er niet was zou onze wereld er (nog) een stuk viezer uitzien!
Handenarbeid!
In Kalutara zit Sukitha. Sukitha is een tehuis in combinatie met een speciale school voor geestelijk en lichamelijk gehandicapte kinderen. Wij zijn daar geweest en ik heb nog nooit van leven zulke lieve kinderen gezien. Ondanks onze "handicap" dat we niet met ze konden praten, hebben we toch een heel intens contact gehad met ze. Ze waren erg aanhankelijk en vonden het geweldig leuk om samen te puzzelen, ballonnen op te blazen of om hand in hand met je te lopen. De omstandigheden waaronder deze kinderen daar leven zijn confronterend om te zien. Met meerdere kinderen op een kamer, keiharde bedden met een dunne deken, geen stromend water (ze halen emmers water uit een put buiten) en een donkere keuken. Toch doen de mensen die daar werken hun uiterste best met wat ze kunnen bieden (ze zijn mede afhankelijk van giften, dus als je in de buurt bent...!) en om de boel op te fleuren werken ze met lekkere felle kleuren op de muren. Deze muurschildering is door hen zelf gemaakt en alle kinderen mochten hun hand erop zetten. Ziet er gelijk leuker uit!
Me hungry!
Olifanten zijn machtige dieren. Afrikaanse olifanten, zoals deze op de foto, eten per dag zo'n 200 kilo voedsel. De helft daarvan poept de olifant er onverteerd weer uit. Deze vond het wel makkelijk om z'n mond alvast open te houden voor het geval hij weer wat smakelijks tegen zou komen.
Stoere krijger!
Dit stoere insect (help, ik weet niet wat het is... heb al uitgebreid zitten googlen) ziet eruit alsof hij op het punt staat om in de aanval te gaan. De waarheid is gelukkig wat vredelievender: lekker eten tussen de kruisdistels.
Tip voor alle...choca
[b]VOOR DE CHOCAHOLICS![/b] Wie houdt er nu niet van chocolade? De meesten worden al blij door er alleen maar aan te denken, maar ben je in Barcelona dan kun je iets nog veel leukers doen dan eraan denken: ga naar het ontzettend leuke Museu de la Xocolata, oftewel het Chocolade Museum. Ik daag je uit om hier uit te lopen zonder iets superlekkers te kopen! [b]INSPIRATIE[/b] Om alvast in de stemming te komen kun je een kijkje nemen op de website: [url="http://www.pastisseria.com/" target="_blank"]pastisseria.com[/url] De site is in het Engels of het Spaans te bekijken en je kunt hier uitgebreide info lezen en gebruik maken van een virtuele rondleiding. Mocht je besluiten om hierheen te gaan dan is het wellicht leuk om te weten dat het niet alleen maar een museum is (wat op zich ook al prachtig is om te zien; al die levensechte chocolade figuren zijn echt waanzinnig moeilijk om te maken!), maar er zit ook een opleidingsgedeelte in het museum. Hier krijgen studenten de hele week les om te leren werken met chocolade. Ik vond het erg leuk om ze bezig te zien met allerlei soorten chocola en creaties maken. Vanwege de hygiëne mag je hier niet naar binnen, maar door de ramen gluren is net zo leuk :-) En daarna kom je langs de winkel... mocht het water nog niet uit je mond lopen dan zal dat hier zeker gebeuren!! [b]TOEGANG/PRIJZEN[/b] Het museum is open van maandag t/m zaterdag van 10:00 uur tot 19:00 uur en op zondag van 10:00 uur tot 15:00 uur. De toegangsprijs is € 4,30 per persoon en ben je met een grote groep dan betaal je slechts € 3,50 per persoon. [b]LOCATIE[/b] Het museum is op zich niet moeilijk te vinden en qua afstand is het goed te belopen vanaf de Ramblas. Maar je moet het even weten en daarom zet ik hieronder de adresgegevens: Comerç, 36 08003 Barcelona Tel. 93.268.78.78 Fax 93.268.78.79 museu@pastisseria.cat De meesten zullen in Barcelona met een plattegrondje rondlopen waarop je dit dan gemakkelijk kunt vinden met bovenstaande gegevens. En anders hebben we altijd Google Maps nog! Heel veel plezier en chocola toegewenst :-)
Indiaanse wijsneus!
Rondlopend in het dorp van de Emberá Indianen langs de Rio Chagres, kijk ik omhoog en zie dit meisje staan bovenaan de trap van haar houten huis. Met het grootste gemak van de wereld draagt ze haar broertje met een arm en met de andere gaat ze er "professioneel" voor staan. Ze heeft moeite om haar lachen in te houden en zodra de foto genomen is en ze hem heeft gezien gaat ze er lachend vandoor. Met nog steeds haar broertje op haar zij. Dat was een leuk moment!
Hangjeugd!
Oké, erg elegant zitten ze er niet bij. En de laatste mode dragen ze bepaald ook niet ;-) Maar deze mensen maken het zich wel gewoon even gemakkelijk en komen bij van de hectiek op een druk plein in de stad Izmir, zodat ze later weer fris en fruitig hun weg kunnen vervolgen.
Vrolijke noot op een.
Even een vrolijke knalkleur, die we wel kunnen gebruiken tijdens deze toch wat sombere, regenachtige zomerdagen! Het is een bloem van de Osteospermum, beter bekend als de Spaanse Margriet. Deze éénjarige plant geeft de hele zomer bloemen als je de uitgebloeide exemplaren eruit blijft halen. Hij is te krijgen in vele frisse kleuren en... er zijn zelfs plannen om het plantje in het najaar op de markt te laten komen, zodat we ook tijdens de kortere en donkere dagen in de herfst en winter van dit vrolijk gekleurde plantje kunnen genieten!
Groentejuwelier!
In Panama, tussen de Pan American Highway en Valle de Anton kwam ik deze "groentejuwelier" tegen. Een prachtige grote kraam met de meest exotische soorten groente en fruit. Het leuke was dat de lokale bevolking en de toeristen door elkaar heen liepen. Waar de lokalen lekker eten kochten, bleef het bij de toeristen bij "kijken, kijken maar niet kopen".
Venezuela • Noordkust en eilanden
Venezuela • Noordkust en eilanden
Voor straf in de hoek
Op Isla Margarita wilden we graag een schooltje bezoeken. We hadden een tassen vol met leuke en handige (waaronder leesbrillen voor de juffen/meesters die erg goed van pas kwamen!) dingetjes meegenomen. De betreffende kinderen hebben alleen het hoognodige en we wilden ze verblijden met allerlei hippe en kleurige schoolspullen, maar ook grote stukken zeep die ze goed kunnen gebruiken voor de hygiëne. Ze waren er allemaal superblij mee en als dank kregen we een complete rondleiding door het schoolgebouw maar ook daarbuiten. Deze kinderen zaten met z'n allen in de hoek op een pleintje en keken niet al te vrolijk. Ik maakte daar een foto van, maar toen zei de dame iets tegen de kinderen en als bij toverslag gingen ze met z'n allen lachen en zwaaien. Dat was leuk om te zien, maar voelde geforceerd aan. Het beeld hierboven is zoals ik ze me herinner.
Indianenjochie blij..
Bij de tip die ik gisteren heb geplaatst over een excursie naar de Embera Indianen bij de Rio Chagres, hoort o.a. deze foto. Hij had geen oog voor ons of voor de warme ontvangst die wij kregen van de groep. Maar... toen we snoepjes gingen uitdelen was hij er als de kippen bij! Waar de rest van de kinderen enthousiast met ons rondliepen, wilden spelen en het leuk vonden om op de foto te gaan, trok hij zich terug op een rustig plekje, op het zand en half verscholen achter het hout. Met zijn snoepjes om hem heen en 1 in zijn hand heeft hij alleen daar nog maar aandacht voor en kon ik hem op mijn gemakje op de foto zetten. Volgens mij heeft hij er helemaal niets van gemerkt!
Op zoek naar een...id
Panama is een prachtig land en op zichzelf al een aanrader om een mooie reis te maken. Maar ben je op zoek naar een supermooi idyllisch plekje, dan moet je eerst "even" vanuit Panama City een paar uur in de auto doorbrengen. Niet erg, want genoeg om te zien onderweg! Vanuit de drukke stad zul je merken dat het steeds stiller wordt en dat de omgeving steeds groener wordt, totdat je bijna niemand meer tegenkomt onderweg. Op een gegeven moment rijd je het Soberania regenwoud in. Langs de kant van de weg zie je af en toe nog wat huisjes en kinderen spelen bij kleine heldere beekjes. Aan het eind van de autorit stop je bij de Rio Chagres. Een geweldige rivier die door het regenwoud kronkelt en je geniet daar van de omgeving en een lekkere bries in een door de Embera Indianen zelfgemaakte kano (piragua). Dit is de enige manier om bij hun huisjes te komen, maar het is geen straf! De vriendelijke Embera's wonen in simpele houten huisjes op palen. Ze dragen felgekleurde kleding en verwelkomen je met bloemenkransen in hun haar (de dames dan) en muziek en dans. De kinderen zijn helemaal enthousiast en nieuwsgierig. Ze spelen graag een potje voetbal met je, maar heb je snoepjes bij je dan ben je helemaal hun held :-) De leider van de groep zal je van alles vertellen over hun geschiedenis, hoe ze nu leven en waarvan ze rondkomen. Een keer in de maand komt de dokter van buiten langs om de mensen na te kijken, mocht dat nodig zijn. De Embera's verven allerlei symbolen op hun lijf en ze doen dat met de inkt van een vrucht. De inkt is niet blijvend en als de tekening van hun lijf is verdwenen maken ze weer een nieuwe. Zelfs de allerkleinsten lopen al met versieringen op hun lichaam! Een leuke verrassing is dat ze heerlijk vers eten voor je klaar hebben staan, wij kregen toen heel lekkere verse vis in een mooi gevouwen bananenblad met een soort van gebakken banaan en bergen vers fruit, zo lekker!! Je bent vrij om rond te lopen in het dorp of in een huis te kijken, je kunt ze financieel een handje helpen door iets leuks te kopen dat handgemaakt is, maar vooral: heel, heel erg genieten van de prachtige omgeving die diepe indruk op je zult maken zonder veel toeristen!!
Met de kano op de Rio
De excursie die wij hebben gemaakt in Panama, naar de Embera Indianen, is een echte aanrader. Het is even een tocht om er te komen (paar uur met de auto en daarna een stuk varen), maar je komt door zulke mooie gebieden! Hier zijn we bezig met het laatste stukje en kost het "onze" gids een hoop moeite om ons varende te houden (het was laag water). De kano's hakken zij zelf uit bomen en zijn een knap staaltje vakwerk. De natuur om je heen is werkelijk adembenemend mooi en de mensen ontvangen je met open armen (en lekker eten ;-)). Persoonlijk vond ik het één van de mooiste plaatsen op aarde waar ik ben geweest!