Blauwvinger
Waterval van Ein Gedi
Ein Gedi (ook En Gedi, Hebreeuws ??? ??? - bron van het geitje) is een oase in het Israëlische gedeelte van de Judeawoestijn, aan de westkust van de Dode Zee. Het natuurpark heeft een rijke flora en fauna, rotsen en watervallen. In het gebied komen geiten en klipdassen voor. Liefhebbers van vogels kunnen er vele vogelsoorten bezichtigen. In het gebied leeft ook het laatste wilde luipaard van Israël, overigens wel voorzien van een zendertje om zijn nek zodat na te gaan is waar het dier zich ophoudt. Twee riviertjes, de Nahal David en Nahal Aroegot, lopen door groene valleien die een sterk contrast leveren met het dorre woestijnlandschap in de omgeving. In het ravijn bevinden zich een aantal bronnen, waaronder de bron van David, en enkele watervallen met daarbij kleine meertjes die verkoeling bieden op een hete dag in de woestijn. De rivierbeddingen lopen uit in de Dode Zee, maar het water wordt afgetapt alvorens het de Dode Zee bereikt voor gebruik door de kibboets, het toerisme en de dadelbomenplanterij in de vallei. Alleen bij zeldzame regenbuien stromen de riviertjes tot aan de binnenzee. (Bron: Wikipedia)
Massada en de Dode Ze
Massada is een fort dat vlak voor de jaartelling is gebouwd door Koning Herodes de Grote. In het jaar 69/70 verschansten een groepje Joden zich hier en hielden nog vrij lang stand tegen een overmacht aan Romeinse soldaten. Uiteindelijk, in het jaar 70, toen de Romeinen op het punt stonden om Massada te veroveren, pleegden de overgebleven Joden massaal zelfmoord om niet in handen van de Romeinen te vallen. Op de achtergrond is de Dode Zee te zien. Door de hoge zoutconcentratie in het water kun je er niet in zwemmen. Als je je laat zakken in het water, blijf je wel drijven.
Woestijn voor Massada
In het zuiden van Israel, in de Negevwoestijn ligt de vesting Massada. Deze ligt vlakt bij de Dode Zee. Vanaf de Dode Zee-kant (de steile kant) kun je met een kabelbaan naar boven. Vanaf de andere kant, waar deze foto is genomen, moet je lopend naar boven. Rechts, waar de bomen staan, is een parkeerplaats waar je de auto (voor groepsreizen: de bus), kunt parkeren. Vlak naast de parkeerplaats heeft ooit het Romeinse kamp gelegen, van waaruit de Romeinen in het jaar 70 de vesting aanvielen en veroverden. Van bovenaf is dit kamp goed te zien.
Biertje?
Dit is de brouwerij van Stella Artois, net buiten het centrum van Leuven. We hadden de auto hier vlakbij geparkeerd en kwamen er wandelend voorbij op de heen- en terugweg naar het centrum. Deze foto is genomen op de terugweg naar de auto.
La Marina
Dit struikgewas bevindt zich vlak aan de kust in het plaatsje La Marina. Aan de kust/strand van La Marina staat een rij huisjes met een paar hotelletjes en eetgelegenheden. Daarachter kun je de auto parkeren op een stukje stoffig parkeerterrein. Dit struikgewas bakent die parkeergelegenheid af van de openbare weg. Al met al is dit aardig om te bezoeken, maar er zijn leukere plekken in de buurt (zoals Torrevieja).
3x keer over de IJsse
Hier zie je 3 IJsselbruggen achter elkaar. De voorste, met de rode boog, is de brug waar de treindienst van Zwolle naar Amersfoort v.v. en de Hanzelijn overheen gaat. De tweede brug, met de blauwe boog, is de weg tussen Zwolle en Hattem/Wezep/Zalk. De derde brug, herkenbaar aan het ANWB-bord, is de snelweg, de A28.
Sint-Lievensmonsterto
De Sint-Lievensmonstertoren is een 62 meter hoge toren in Zierikzee in de Nederlandse provincie Zeeland. De kerktoren van de voormalige Sint-Lievenskerk wordt in de volksmond ook wel 'dikke toren' genoemd. De bouw van de toren had zijn begin in 1454. De waarschijnlijke ontwerper van de toren was de Mechelse bouwmeester Andries I Keldermans. De bouw werd voortgezet onder leiding van zijn zoon Antoon I en kleinzoon Rombout II Keldermans. Typerend voor de stijl van de familie Keldermans zijn de rijke versieringen van de toren. Aangenomen wordt dat het werk aan het fundament zo´n 25 jaar in beslag heeft genomen. De stadsbrand van 1466, die onder meer het westelijk deel van de kerk trof, heeft voor oponthoud gezorgd. De omvang van de voet van de toren bedraagt 16 x 16 meter (inclusief de steunberen 24,5 bij 24,5 meter). Ter vergelijking: de voet van de hoogste kerktoren van Nederland, de steunbeerloze Domtoren in Utrecht, meet 19,5 bij 19,5 meter. Omdat de bouwput geen schade mocht veroorzaken aan de kerk werd de toren niet aan de kerk vastgebouwd. Hoewel rekening gehouden werd met het later bouwen van een verbinding bleef er een vrijwel onbebouwde open ruimte. De toren is opgetrokken met enkele miljoenen bakstenen. Ze kwamen onder andere uit de omgeving van Dordrecht, Rotterdam en Gouda. De buitenkant van de toren werd bekleed met duur natuursteen. De kleine witte blokken van zandhoudende kalksteen komen uit de streek ten noorden en oosten van Brussel. Deze steen wordt Brabantse witte arduin genoemd. In een periode van ongeveer 30 jaar kwam de toren in haar huidige vorm gereed, dat wil zeggen tot de eerste omloop. Omstreeks 1510 werd de bouw gestaakt, door een verslechtering van de plaatselijke economie. De middelen ontbraken om de toren te voltooien. Dit kwam doordat de schepen met materialen zouden zijn gezonken. De kosten van de toren, zoals hij uiteindelijk verwezenlijkt was, bedroegen circa 100.000 gulden, een voor die tijd erg hoog geldbedrag. Aangenomen werd dat de toren ongeveer 180 à 200 meter had moeten worden. Uit nieuwe berekeningen van het bekroningsontwerp van de toren blijkt dat hij ongeveer 130 meter hoog had moeten worden. Dat is hoger dan de Utrechtse Domtoren. De niet afgebouwde toren kreeg tenslotte nog een overkragende lijst. Daarbovenop werd een klokkenhuis met nooddak gebouwd. Dit kwam in de jaren van de 16e eeuw gereed. In de loop van de tijd verloor de toren veel van zijn schoonheid. Talrijke versieringen verdwenen, vooral in de 18de eeuw. De houten torenbekroning werd in 1835 afgebroken. In 1839/1840 werd een nieuwe kap gebouwd. Bovendien werden een kroonlijst en een balustrade aangebracht. (Bron: Wikipedia)
Steil straatje
Een paar jaar geleden ben ik een paar dagen in Porto geweest. Aangezien ons hotel ongeveer 40 minuten lopen van het centrum was, kwam ik tijdens de wandeling er naar toe, door dit straatje. Dit straatje liep aardig steil naar beneden. En als je aan het eind hiervan de bocht omliep, dan was er nog zo'n straatje dat minstens net zo steil was. En dan moest je 's middags/'s avonds ook weer terug, omhoog......
Jardim de Boavista
Dit is een foto van het Jardim da Boavista in Porto. Op de achtergrond staat een obelisk met een leeuw er op. Dit is het monument voor de Helden van de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog. De Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog (Spaans: Guerra de la Independencia Española) (1808 - 1814) was een gewapend conflict tussen de Spanjaarden, Portugezen en Britten aan de ene kant en de Fransen onder Napoleon aan de andere kant. Het woord "guerrilla" stamt van deze oorlog. Door de zwakte van Spanje tijdens deze periode werd het proces van onafhankelijkheid van Latijns-Amerika in gang gezet. De oorlog hield het hele Iberisch Schiereiland in zijn greep en wordt in andere talen daarom ook wel de "oorlog van het schiereiland" genoemd (Engels: Peninsular War, Portugees: Guerra Peninsular). In het Catalaans wordt naar de oorlog verwezen met Guerra del Francès, de "Franse oorlog", terwijl men het in Frankrijk heeft over de Spaanse Campagne. Troepen van Napoleon Bonaparte trokken in 1808 Spanje binnen met het excuus Portugal te willen bezetten. Dit bracht in heel Spanje veel verzet teweeg. De oorlog brak uit op 2 mei 1808 toen de burgemeester van Móstoles, Andrés Torrejón, een officieel bevel uitvaardigde om de Spaanse koning Ferdinand VII te helpen, die door Napoleon werd vastgehouden. Na hevige gevechten door heel Spanje werden de Franse troepen in 1813 uiteindelijk door Wellington uit Spanje verdreven. Door de nederlagen in Spanje, de Slag bij Leipzig en later de slag om Parijs werd Napoleon gedwongen om troonsafstand te doen en werd hij verbannen naar Elba. (Bron: Wikipedia)
De oude brug van...Mo
Dit is de Oude Brug (Stari Most) in/van Mostar. Hier ben ik 2004 geweest. Omdat tijdens de oorlog in de jaren '90 Mostar flink heeft geraakt en tijdens die periode de brug ook verwoest is, is deze later weer herbouwd. Deze foto is genomen, ongeveer een week voordat de 'nieuwe' Oude Brug werd heropend. Deze foto is overigens genomen met een analoog toestel. Bij de ontwikkeling van het fotorolletje, zijn de foto's gelijk op een cd-rom gezet, vandaar dat de kwaliteit net niet helemaal optimaal is.
Voorjaarsplaatje
Deze foto is vorig jaar in mei genomen. In het Aapark in Zwolle loop je eerst dwars door een woonwijk en daarna zit je zomaar aan de rand van de bebouwde kom.
Voor de Damascuspoort
Deze foto is genomen vanaf de Damascuspoort, een van de 7 poorten van Jeruzalem. Dit is het 'pleintje' aan de buitenkant van de oude stad van Jeruzalem en via de brug betreed je de poort en daarmee de oude stad en loop je de islamitische wijk in.
Orgel
Dit is het orgel van de Grote of St. Michaelskerk te Zwolle. Het orgel is in 1721 opgeleverd en is gebouwd door de bekende orgelbouwer Arp Schnitger, samen met zijn 2 zonen. Dit orgel is een van de mooiste kerkorgels van Nederland, qua geluid
Koepel in de...Stadsf
De Stadsfeestzaal is een neoclassicistisch gebouw uit 1908, gebouwd volgens de plannen van stadsbouwmeester Alexis Van Mechelen op aanvraag van het stadsbestuur. Het is gelegen aan de Meir, de belangrijkste winkelstraat in de stad Antwerpen. Een andere ingang ligt aan het Hopland. Langsheen de Meir waren altijd reeds winkelruimtes en appartementen. Door een poort had men toegang tot de achterin liggende feestzaal. De feestzaal heeft een voor die tijd eerder unieke metalen constructie als overspanning. Lange tijd was het één van de bekendste zalen in Antwerpen dat onder meer onderdak bood aan kunsttentoonstellingen, de Antwerpse Antiekbeurs, de boekenbeurs, het autosalon en verschillende feesten. In 1983 werd het gebouw geklasseerd als beschermd monument. Op 27 december 2000 vernielde een hevige brand bijna heel het gebouw en bleef er amper nog iets van over. In 2004 tekende het stadsbestuur een erfpachtovereenkomst met een projectontwikkelaar voor de heropbouw van de feestzaal. Datzelfde jaar begonnen de werken. Op 25 oktober 2007 opende de compleet gerenoveerde Stadsfeestzaal opnieuw zijn deuren voor het grote publiek, deze keer als luxueus shoppingcenter. De glazen koepel met bladgoud, de traphal, de oorspronkelijke versieringen, beeldhouwwerken, mozaïeken, muurreliëfs en eiken parketvloer zijn getrouw aan het origineel onder controle van Monumentenzorg herbouwd. Het marmer in de grote zaal komt van dezelfde groeve als het oorspronkelijk geplaatst marmer van de zaal. Enkele blikvangers na de renovatie zijn de zwevende champagnebar van Laurent & Perrier, de videomuur en de eerste winkel ter wereld van Tommy Hilfiger Tailor Made. Naast het shoppingcenter werden ook 40 appartementen voorzien en een ondergrondse garage met plaats voor 268 wagens. (Bron: Wikipedia)
Brug over de IJssel
Deze foto heb ik in december genomen van de skyline van Kampen. Dit was al laat op de avond. Ik sta hier een paar meter voor het station, omdat ik op de trein stond te wachten. Aangezien ik nog een aantal minuten moest wachten, had ik mooi even de tijd om een paar leuke foto's te maken.
Bevroren orka
Sinds een aantal jaren wordt in Zwolle het IJsbeeldenfestival gehouden. Eerder werd dit gedaan op het Rodetorenplein in het centrum. Sinds een paar jaar wordt er een loods van de NS achter het station van Zwolle gebruikt, omdat dit beter koud te houden is. Deze orka bevindt zich bij het thema 'Op ontdekkingstocht over de noord- en de zuidpool'.
Katerveersluis
Complex van twee sluizen bij de uitmonding van de Willemsvaart in de IJSSEL. Onderdeel van een schans die behoort tot de in 1598 aangelegde Zwolse linien. Kleine sluis, blijkens een steen gebouwd van 1818-1819. Doorvaartbreedte ca. 6 m. Over deze sluis een enkele ophaalbrug (1873). Grote sluis, doorvaartbreedte ca. 12m., waarover een dubbele ophaalbrug (1873). Beide sluizen hebben fraaie binnensluisdeuren in de landhoofden van de bruggen, vervaardigd van geconstrueerd ijzer. De sluizen bevinden zich in een schans, die deel uitmaakt van de in 1598 aangelegde Zwolse Linien. Unieke combinatie van een vestingwerk en een waterbouwkundig werk. (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)
Wonen aan de IJssel
Tijdens een vaartocht over de IJssel van Zwolle naar Deventer, kwamen we langs dit huisje. Dit huis staat helemaal in het uiterste zuiden van de gemeente Zwolle, tussen Harculo en Windesheim. Je kunt hier lekker vrij wonen en woont lekker dicht bij de grote stad.
Verstoppertje spelen.
Deze foto is genomen tijdens een uitje die ik vorig jaar heb gemaakt met de pv van mijn werk. We hebben toen een boottocht gemaakt over de IJssel van Zwolle naar Deventer en weer terug. Deze foto is gemaakt op de terugweg. De bomenrij op de oever staat aan de Gelderse kant van de IJssel. We varen hier in de buurt van Heerde.
Castillo del Morro (2
Eergisteren plaatste ik een foto van het fort Castillo del Morro. Deze foto is ook in dat fort genomen. 's Avonds zijn we hier nog een keer geweest. Op de weg naar dit fort toe heb je een eetgelegenheid, waar je vanaf het terras een geweldig uitzicht hebt als de zon ondergaat.
Castillo del Morro
Castillo de San Pedro de la Roca (ook wel: Castillo del Morro of San Pedro de la Roca) is een fort zes kilometer buiten de Cubaanse stad Santiago de Cuba. Het fort is ontworpen door Giovan Battista Antonelli, die in opdracht van de toenmalige gouverneur van de stad een verdedigingswerk moest ontwerpen tegen piraten. Het fort is gebouwd op meerdere terrassen en omvat drie bolwerken en een citadel. Voorraden werden over zee aangevoerd en opgeslagen in een pakhuis, dat deel uitmaakte van het fort. Tijdens de bouw werd het fort al aangevallen door piraten, waaronder in 1662 door Christopher Myngs. Hij bezette Santiago voor twee weken en vernietigde een deel van het fort en nam de wapens mee. De Spaanse regering besloot na Myngs vertrek om het fort te herstellen en hiervoor extra mankracht voor in te zetten. De bouw werd in 1678 en 1680 vertraagd door aanvallen van Franse zeelieden. In 1675 en 1692 werd het in aanbouw zijnde fort getroffen door aardbevingen. In 1757 en 1766 gebeurde dit eveneens. Na het herstel van het fort na de laatste aardbeving was de bouw gecompleteerd. Eind 18e eeuw nam het gevaar van piraterij af, waardoor er besloten werd om een deel van het fort te gebruiken als gevangenis voor politiek gevangenen. In 1898, bij de Amerikaanse aanval op Santiago de Cuba gedurende de Spaans-Amerikaanse Oorlog, werd het gehele fort weer gebruikt als verdedigingswerk. (bron: Wikipedia)
Daar zit muziek in!
Deze muzikant stond ergens in de schaduw van een grote boom in het centrum van Santiago de Cuba lekker muziek te maken. Want in Cuba kom je op bijna elke hoek wel muziek tegen.
Ondergaande zon
Wij waren op deze dag in Santiago de Cuba. 's Avonds gingen we eten in een restaurantje bij het fort Castillo del Morro, omdat je daar een geweldig uitzicht hebt voor een mooie ondergaande zon. Dit fort ligt net buiten Santiago de Cuba, op het punt waar de zee en de Bahía de Santiago de Cuba samenkomen.
Flinke muurbegroeiing
Deze foto heb ik in de portwijk van Porto gemaakt. Als je vanaf de Dom Luis I-brug doorloopt naar boven, dan heb je een mooi uitzicht over de wijk waar alle porthuizen zitten. Tussen alle gebouwen door, zag ik deze bomen en beplanting.