Photofreak
Taslica 2
Dorpen vind ik altijd geweldig om te bezoeken. Taslica is zo'n dorp. Heerlijk om te wandelen en te genieten van die prachtige natuur. Taslica ligt dichtbij Sögüt, dit ligt zo'n 50 km onder Marmaris. (even vergroten)
Hard werkende vrouw
In het dorp Taslica lijkt de tijd stil te hebben gestaan. Alles wordt nog met de hand gedaan. Je ziet dan ook nog veel ezeltjes die overal voor worden ingezet. Deze dame had geen bezwaar dat ik een foto maakte maar wou toch liever niet herkenbaar in beeld.
Super helder water
Het water van de Saranda-baai in Sögüt is heel helder. Je kan elk steentje zien, elke vis zien zwemmen. Er waren weinig mensen aan het zwemmen omdat ik er in het naseizoen was en ik heb weinig toeristen gezien. Maar je kan er natuurlijk zwemmen. Het enige nadeel is dat je geen zandstrand hebt maar alleen kiezelstrand. Dus wel je waterschoenen meenemen!
Taslica
Zo'n 5 km van Sögüt ligt het dorp Taslica. Hier ga je echt terug in de tijd. Als je het dorp binnenkomt zie je de resten van de antieke stad Phoenix op de Asar heuvel.
Mijn favoriete huis
Het dorp Sögüt ligt in een dal en als je naar boven loopt dan heb je een geweldig uitzicht. Dit huis vind ik prachtig, de bouwstijl is helemaal mijn ding. En als het dan ook nog op zo'n prachtige locatie staat is het voor mij echt een favoriet. (even openen)
Uitzicht vanonder een
Na een wandeling is het heerlijk om onder een palmboom te zitten en dan te genieten van zo'n heerlijk uitzicht als dit. Je waant je dan op een tropisch eiland. Dat is óók Turkije.
Zomers plaatje
Met dit koude weer denk ik graag terug aan die korte warme vakantie in Sögüt. Tijdens één van mijn wandeltochten zag ik veel insecten en zo ook deze prachtige vlinder. Ik ben geen vlinderkenner dus weet de naam niet. (even vergroten)
Stilleven
Het dorp Sögüt ligt onder Marmaris/Icmeler. Je kan er heerlijk wandelen. Links zie je de deur van het schuurtje en als je de trap oploopt en dan links af gaat dan kom je bij de ingang van het huisje. Ik vind dit wel een mooi stilleven.
Sögüt panorama
Eind september even een weekje naar Turkije geweest. Naar het dorp Sögüt, helemaal in het zuiden van Turkije. Sögüt ligt een stuk zuidelijker dan Icmeler. Het dorp zie je rechts op de foto. Ik was van plan om veel te gaan wandelen maar jammer genoeg was ik behoorlijk verkouden en dan is dat, berg op berg af, niet te doen. Het is een heerlijke plek om bij te komen en te genieten van de mooie natuur en vooral prachtige uitzichten. Ook voor de zon, zee, strandliefhebbers is dit een mooie plek. Deze foto (tijdens zonsondergang) heb ik gemaakt van meerdere foto's want anders kon het er niet helemaal op.
Slag om Grolle 3
De laatste van deze serie van de slag om Grolle. Deze slag van 1627 wordt elke twee jaar nagebootst in Groenlo. Een waar spektakel. Op deze foto zie je dat er zelfs een priester aanwezig is om de ernstig gewonden bij te staan. (even openen)
Slag om Grolle 2
Het lijkt me ook niet ongevaarlijk wat die mannen daar doen. Je ziet het vuur van de geweren spatten. Wat een spektakel. Je weet niet waar je kijken moet. Er staan een paar duizend mensen op het slagveld en er gebeurd van alles. Het lijkt net of je naar een film staat te kijken. (even openen)
Slag om Grolle
Vorige maand was ik even terug in 1627....Groenlo was al eeuwenlang een belangrijk handelscentrum, vele handelsroutes vanuit Duitsland en het Verre Oosten liepen via Groenlo verder de Nederlanden in. Ook tijdens de Tachtigjarige Oorlog was Groenlo een belangrijke uitvalsbasis die zich afwisselend in Staatse en Spaanse handen bevond. Frederik Hendrik kreeg in 1627 opdracht van de Staten Generaal om ‘die Starcke Stadt Grol’ te heroveren op ‘den Spanjaerd’. De belegering van Grolle duurt 30 dagen en daarna was het een feit: Groenlo was veroverd en zou nooit meer in bezit komen van de Spanjolen! Terug naar het heden: Deze slag is herschreven en wordt iedere twee jaar nagebootst. Alles wat er tijdens dit drie-daags evenement plaats vindt komt zo dicht mogelijk bij de historische waarheid. Vanuit de hele wereld komen re-enactors (mensen die de levende geschiedenis naspelen), die tijdens deze dagen de Slag om Grolle naspelen op historische grond. De hele dag door kun je terecht op het Schootsveld voor demonstraties, bezoeken aan de loopgraven, opstandjes, schermutselingen en gevechten tussen de re-enactors van Spaanse en Staatse zijde: rapieren kletteren, kanonnen bulderen, de Hollanders komen steeds dichter bij de stellingen van de vijand en vallen de Spanjaarden continue aan. Ook in de binnenstad wordt terug gegaan naar het leven van alledag zoals dat in 1627 was. Na de gevechten trekken de re-enactors en hun vrouwen zich terug in hun kampementen rondom de gracht, houden exercities en gaan op zondag naar de historische kerkviering. Bedelaars en zwervers hangen rond in de steegjes, buiten wordt geknobbeld, een molen op ware grootte rijst hoog boven de straten uit en complete boerderijen zijn nagebouwd. Het is een belevenis op zich.
Bijzondere muur
Toen ik van het centrum richting het hotel liep zag ik deze muur. De tekst vertaald: cultuur is de basis van republiek Turkije, Atatürk. Ik vind het wel een mooie afsluiter van mijn prachtige reis (3 weken) door Noord- en Oost Turkije van 2011. Normaal gesproken zou ik het iedereen aanraden maar aangezien het in het oosten niet veilig is, zou je toch nog even moeten wachten om dit geweldig mooie gebied te bezoeken. Natuurlijk is het zuiden en westen goed te bereizen en zou ik ook zeker aanraden. Turkije biedt veel meer dan zon, zee en strand.
Raam Kocatepe-moskee
Glas-in-lood-ramen vind ik altijd prachtig. Vooral als ze zo kunstig bewerkt zijn zoals deze. De moskee heeft veel van dit soort ramen, te zien op de vorige foto. Jammer genoeg was het die dag niet zonnig zodat er weinig licht doorheen scheen anders had de moskee er nog mooier uit gezien, denk ik.
Binnenkant...Kocatepe
Ook de binnenkant is indrukwekkend. Je kan wel zien dat deze moskee niet zo oud is maar het ziet er prachtig uit. Jammer genoeg had ik toen (2011) niet mijn huidige camera daardoor zie je veel korrel maar ik wil dit toch met jullie delen. Echt de moeite waard om te bezoeken. En absoluut niet toeristisch. Ik was er met 4 medereizigers en er waren nog een aantal Turkse bezoekers op dat moment.
Kocatepe moskee
De Kocatepe-moskee is de grootste moskee in de Turkse hoofdstad Ankara. Zij werd gebouwd tussen 1967 en 1987 in de wijk Kocatepe. Door de omvang en de ligging is de moskee vanuit de hele stad te zien. Na verschillende architectuurwedstrijden werd een conservatief of nostalgisch ontwerp van Hüsrev Tayla en M. Fatin Uluengin gekozen. Het gebouw heeft een pseudo 16e-eeuwse Ottomaanse stijl en doet denken aan de Blauwe Moskee in Istanboel. De moskee is 88m hoog. bron: Wikipedia.
Plein mausoleum
Nadat de plechtigheid voorbij is en alle mensen het mausoleum mogen betreden ziet het plein op het eind van de middag er zo uit. Mooi en groot plein met een mooie bestrating. Kan je nagaan hoeveel personen er hebben gestaan 's morgens want toen zag je helemaal niets van dit plein, alleen maar mensen.
Museum Atatürk
Naast het mausoleum kan je ook nog het Atatürk-museum bezoeken. Je mag daar geen foto's maken maar ik heb dat toch stiekem gedaan. Van dit soort plaquettes zie je er een paar in een gang hangen en ik zag geen bewaking(scamera's) dus heb het risico genomen. Het museum is niet zo groot maar wel interessant.
Binnenkant mausoleum.
Anitkabir (Turks voor Herdenkingstombe) is de Turkse naam voor het mausoleum van Mustafa Kemal Atatürk (Thessaloniki, 19 mei 1881 – Istanboel, 10 november 1938), de eerste president van de Republiek Turkije. Het mausoleum is gelegen in Ankara en is in 1941 ontworpen door Emin Onat en Orhan Arda. De tweede president van de Republiek Turkije, Ismet Inönü, ligt hier ook begraven. Na zijn dood lag Atatürk 15 jaar opgebaard in het Etnografisch museum, waarna hij op 10 november 1953 werd bijgezet in het net afgemaakte Anitkabir. bron: Wikipedia Het is een behoorlijk grote ruimte. En alles van marmer. Je loopt er in rijen naar binnen maar er mag niet gesproken worden en dat geeft wel een heel bijzonder sfeertje. En helemaal aan het eind zie je de tombe van Atatürk. Lijkt nietig in dit gigantische gebouw. Op de foto zie je ook de krans, die er net is neergelegd met nog een aantal bloemen. Met de tekst: Ankara Valiligi, oftewel Ankara Gouverneurschap. Het was lastig fotograferen met dat tegenlicht van buiten.
Wacht bij Mausoleum..
Anitkabir (Turks voor Herdenkingstombe) is de Turkse naam voor het mausoleum van Mustafa Kemal Atatürk, de eerste president van de Republiek Turkije. Het mausoleum is gelegen in Ankara en is in 1941 ontworpen door Emin Onat en Orhan Arda. bron: Wikipedia Op de foto zie je een gedeelte van de (mooi bewerkte) muur met de wacht er bovenop. (even openen)
Bezoekers mausoleum
De bezoekers komen van heinde en ver. De één nog mooier gekleed dan de ander. Ik keek m'n ogen uit. Op de achtergrond zie je de wacht boven op de muren staan.
Hoog bezoek Mausoleum
De eerste keer in Ankara en natuurlijk moet je dan het mausoleum van Atatürk bezoeken. Ik viel met de neus in de boter want het was een speciale dag en er waren veel hoogwaardigheidsbekleders om een krans te leggen op het graf. De foto is niet superscherp maar ik vond het zo'n bijzonder moment dat ik dit toch met jullie wil delen. Tot die tijd moesten de 'gewone' bezoekers buiten wachten, het plein stond helemaal vol met mensen. Maar na ongeveer een kwartier mochten we het mausoleum bezoeken. Indrukwekkende plek. En alles is zo goed georganiseerd dat je niet lang hoeft te wachten. Zeker een aanrader als je in Ankara bent.
Landschap Hattusa 3
Dit is tevens de laatste foto van dat interessante en mooie gebied. Je zou denken dat er alleen ruïnes liggen maar er zijn inmiddels ook al nieuwe huizen en zelfs een hotel gebouwd. Dat hotel zie je op deze foto rechts achterin. (wel even openen)
Landschap Hattusa 2
Als je niet zo van oudheden en opgravingen houdt kan ik je toch Hattusa aanraden om te bezoeken want de natuur is er ook prachtig. Je kan er mooie wandelingen maken. Soms moet je over grote stenen klauteren maar het is echt de moeite waard. (even openen)