Photofreak
Begraafplaats
Als we naar de beroemde St. George kerk lopen moeten we een heuvel op. Eenmaal boven zie ik deze kleine begraafplaats met een uitzicht over een gedeelte van Lalibela. Ook in dit gebied zie je veel roofvogels. Graag even openen.
Doorkijkje
Ondanks dat het steensoort keihard is hebben de weersinvloeden toch zijn tol geëist. En zoals je hier ziet hebben de pilaren dan 'een steuntje in de rug' nodig. Ik vind het sowieso ongelooflijk dat zoiets, dat in de 12e eeuw gebouwd is, nu nog steeds rechtop staat.
Bete Abba Libanos ker
De Bete Abba Libanos kerk kan je alleen via de ondergrondse gangen (zie vorige foto) bereiken. Deze kerk is wel heel speciaal want hier ligt koning Lalibela's vrouw, Meskel Kebra, begraven. Van het graf is trouwens weinig te zien er is geen tombe o.i.d.
Ondergronds...gangens
De uitgehouwen rotskerken zijn verbonden met ondergrondse gangenstelsels. Het is een waar avontuur om daar te lopen, vooral als we het licht uit doen, dan is het echt stikdonker. Hier zie je één van de uitgangen. Het verschil qua hoogte van de treden is hier goed te zien. Door de jaren zijn deze treden al flink uitgesleten en vooral spekglad geworden. Dus voorzichtigheid is geboden!
Straatbeeld Lalibela
Na een heerlijke lunch gaan we weer verder om de volgende rots-kerken van Lalibela te bezoeken. Tijdens de wandeling kom ik deze man tegen. Zo te zien wil hij het ezeltje besparen van nog meer gewicht.
Roofvogel
Vanuit het Ben Abeba restaurant heb je een geweldig uitzicht en er vliegen heel veel roofvogels voorbij. Super om te zien en nog mooier om vast te leggen. Wel even openen.
Uitzicht Ben Abeba...
Dit is het uitzicht vanaf het bijzondere Ben Abeba restaurant. Je ziet rechts de lager gelegen terrassen. Maar daar wordt weinig gebruik van gemaakt zo te zien. Op het hoger gelegen terras is het ook beter toeven want dit is overdekt. Wel zo fijn als het zo warm is. Het eten is er goed, de menukaart uitgebreid. En je hebt ook nog eens een geweldig uitzicht waar de roofvogels af en aan vliegen. Even openen voor de details.
Geweldige lunchplek
Op nog geen half uur rijden vanaf Lalibela komen we aan bij de lunchplek. Een door een architect ontworpen gebouw. Er zijn verschillende terrassen vanwaar je een prachtig uitzicht hebt. De roofvogels vliegen je bijna letterlijk om de oren. De naam weet ik niet van deze plek. Heb al gezocht op google afbeeldingen maar dan krijg ik 'pretpark' haha Het eten is er trouwens ook goed. Dankzij Marc van Kessel weet ik de naam: Ben Abeba restaurant. Zeker aan te raden als je in de buurt bent.
Student
Terwijl ik door de stad Lalibela loop, komt opeens deze jongen naast me lopen. Hij verteld dat hij student is, Brooke is zijn naam en hij wil graag Engels oefenen d.m.v. emailen. Hij vraagt mijn emailadres en zodra ik thuis ben dan zal ik hem antwoorden. Ik heb er nooit meer iets van gehoord of gezien.
Kunstenaar
De bewoners van Lalibela proberen handwerk te verkopen aan de toeristen die voorbij komen. Deze man maakt van geitenhuiden kunstwerkjes. De verf wordt gemaakt van natuurproducten. Hij is zelf wel zo slim om in de schaduw te zitten en zijn werkstukken staan te drogen in de zon. Wel even openen voor de details.
Snelle dame
Lalibela is een stad in het noorden van Ethiopië, in de zone Semien Wollo van de regio Amhara, met 15.363 inwoners (2007). In de 13e eeuw was het de hoofdstad van het Ethiopische rijk en na Aksum is het tot op de dag van vandaag de belangrijkste heilige plaats in het land. Koning Lalibela van Ethiopië werd er in de tweede helft van de 12e eeuw geboren. Het was toen nog een dorp, Roha geheten, niet ver gelegen van de hoofdstad Adefa. Na een bezoek aan Jeruzalem liet hij er de rotskerken van Lalibela bouwen. Labibela is een partnerstad van de Belgische stad Peer. bron: Wikipedia. We zitten koffie/thee te drinken en er lopen veel mensen voorbij. Er was een begrafenis en deze dame is op dit moment op weg naar huis en heeft er flink de pas in.
Gewillig fotomodel
Waarschijnlijk is deze man bewaker geweest. Of hij heeft het jasje ergens op een 2e hands markt gekocht. Die rots-kerken zijn een perfecte plek (buiten!) om portretten te maken, je hebt altijd een mooie achtergrond. Maar soms ook heel fel zonlicht.
Interieur rots-kerk
Gelukkig komen we ook in een kerk waar het niet zo aardedonker binnen is. Daardoor kan ik deze foto maken. Dit is het voorste gedeelte van de kerk, hier zie je ook weer het grote kruis aan het plafond. Dit gedeelte is het gedeelte voor vrouwen om te bidden, achterin de kerk, achter een gordijn, is het mannengedeelte. Waar je dus ook als vrouwelijke toerist niet mag komen.
Stilleven
Aangezien de rots-kerken van binnen behoorlijk donker zijn, had ik meer kaarsen verwacht. Maar de weinige kaarsen die ik zag waren ook niet aangestoken. Maar levert wel een mooi stilleven op. Doordat het zo donker is, lijkt de binnenkant van de kerk zwart i.p.v. het mooie rood/bruin wat je aan de buitenkant ziet.
Kruis
Als je de kerk binnen gaat zie je in het halletje, aan het plafond, dit kruis. Deze is ook uitgehouwen. Dit kruis is zo'n 1 bij 1 meter groot en op een hoogte van zo'n 3 meter. Ik vind het zo knap dat ze dit in de 13e eeuw voor elkaar hebben gekregen. Wel even openen voor de details.
Bidden in de hoek
Soms staan pelgrims op vreemde plekken te bidden, zoals hier in de hoek van de buitenmuur van de kerk. Het levert wel een bijzonder plaatje op. Wel even openen voor de details.
Wandschilderingen
De meeste rots-kerken zijn donker van binnen en is er weinig te zien. Deze kerk had nog een paar wandschilderingen, echt geweldig als je bedenkt dat dit in de 13e eeuw is gemaakt. Lastig te fotograferen maar met het kleine beetje licht dat naar binnen scheen en een hoge iso-waarde kon ik deze foto maken. Geen topfoto maar ik wil jullie graag laten zien hoe het eruit ziet daar.
Schaars licht
In de rots-kerken is het behoorlijk donker. Deze man zit dicht bij de deuropening om toch nog het schaarse licht te vangen om de bijbel te kunnen lezen.
Bijbel
In de kerken is het behoorlijk donker en de meeste kerken zijn ook niet echt spectaculair van binnen. Soms hebben de priesters er doeken met Bijbelse taferelen opgehangen of zoals hier een bijbel neergelegd. Ernaast ligt een soort van hoesje waar de bijbel in bewaard kan worden. Ik vond het wel een mooi stilleven. Wel even vergroten voor de details.
Priester
De meeste priesters zie je binnen in de kerk maar deze heeft een plekje buiten de kerk opgezocht. Hij houdt alles in de gaten, wie er komt en gaat.
Opwarmen
Deze man zit heerlijk in het zonnetje om op te warmen want 's morgens kan het best wel fris zijn. Er zijn in totaal 11 rotskerken waarvan wij er 3 hebben bezocht. Hiervoor betaal je 45 euro, dit kan elke dag anders zijn (volgens onze gids). Ik vond het behoorlijk veel geld, hopelijk gebruiken ze het geld voor het onderhoud. Er is ook nog een klein museum, wel interessant om even te bekijken. Het complex is groot en je kan daar de hele dag rondlopen. Wij hebben het in etappes gedaan, tussen de middag een lunch en daarna weer een kerk bezocht. Het kaartje blijft de hele dag geldig.
Verborgen plekje
Deze man heeft een bijzonder plekje gevonden om de bijbel te lezen. Wel lekker rustig en voor mij een mooi fotomoment. Ik vind het onvoorstelbaar dat deze kerken in de 13e eeuw gebouwd zijn. Met of zonder engelen(zie tekst foto 'kerken Lalibela'), ik vind het knap hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen.
Klein mens grote kerk
Op deze foto is goed te zien hoe groot zo'n kerk is. Dit is alleen nog maar de trap naar de kerk. Die treden zijn zo hoog dat iemand, zoals ik, met korte benen echt moeite heeft om er tegenop te klimmen.
Kerken Lalibela
Na een lange dag in de bus, met gelukkig enkele stops, arriveren we in het op 2630 meter hoogte gelegen Lalibela, ook wel het achtste wereldwonder genoemd. Koning Lalibela leefde in dit gebied aan het begin van de 12e eeuw. Hij was een zeer vroom man. Bedevaarten naar Jeruzalem waren toen al gebruikelijk. Op een nacht verscheen God voor Lalibela en droeg hem op, voor zijn onderdanen een nieuw Jeruzalem te bouwen. In de 25 jaren die daarop volgden, hakte Lalibela (met behulp van engelen) 11 kerken uit de rotsen, voor een deel onderling verbonden met gangenstelsels, wandelpaden en trappen. Op de foto zie je een gedeelte van één van deze kerken. Sommige kerken, zoals deze, hebben een overkapping tegen weersinvloeden. wel even openen.