Photofreak
Fikse regenbuien
We zijn dichtbij onze overnachtingsplaats in Turmi als we in de verte fikse regenbuien zien. Gelukkig is het op de plaats van bestemming droog want ik overnacht in een klein tentje op een camping. Maar ik vind dit wel heel gaaf om te zien. Wel even openen.
Kleurrijke plek
Onderweg naar Turmi, na een lange rit, gaan we lunchen bij een prachtige plek. Het weer slaat om en het is te fris om buiten te eten maar zodra ik de lunch op heb ga ik naar buiten om te genieten van het geweldige uitzicht. wel even openen
Konso man
Als je door het Konso dorp loopt valt het op dat er veel kinderen zijn. Zodra ze jou zien gaan ze er vandoor want ze willen niet op de foto. Deze treurig kijkende man zit op een muurtje en ik vraag hem of ik een foto mag maken. Hij knikt maar hij twijfelt of hij nu moet lachen of niet. Hij kiest de middenweg.
Zware last
Deze Konso dame komt net uit het dichtbegroeide gedeelte van het dorp. Zo te zien heeft ze heel wat werk verzet. Die takken gebruiken ze als afscheiding bij de hutjes. De blaadjes zal ze wel aan de dieren voeren. Wat een werk om dit allemaal te verslepen. Respect voor deze dame.
Konso dorp
Op deze foto is goed te zien hoe dit dorp ligt. Het is af en toe een klimpartij om er te komen. En met die blubber is het echt goed uitkijken. Ze wonen in ieder geval in een mooi groen gebied. Er zijn zo'n 30 Konso-dorpen met ongeveer 250.000 bewoners (totaal).
Boze Konso jongedame
Het is gebruikelijk om volwassenen geld te geven als je een foto van hen maakt. Inmiddels is dit ongeveer 20 cent per foto. De kinderen mag je gratis fotograferen. En natuurlijk is niet elk kind daar mee eens. En dat is begrijpelijk. Dit meisje was zo kwaad dat ze begon te schreeuwen en dat haar dorpsgenoten haar moesten kalmeren. Ik vind het ook helemaal niks om te betalen voor een foto. Ik ga liever van tevoren naar een supermarktje waar ik levensmiddelen kan kopen en dit kan geven aan de dorpsbewoners. Zo gebeurt het ook in Kenia. Dan heb je niet dit soort taferelen.
Konso hutjes
Het dorp is chaotisch ingericht. De meeste hutjes staan dicht op elkaar. Het heeft deze morgen geregend en het is één grote blubberboel. Op de foto zie je links het pad. Het is allemaal kleigrond en nu het nat is, moet je goed oppassen om niet uit te glijden. Goede wandelschoenen zijn dus echt aan te raden. Wel even openen.
Konso jongen
We zijn bij de Konso stam. Voordat we het dorp in mogen komt de lokale gids ons uitleg geven over o.a. de structuur van het Konsovolk. Binnen de stam is alles vrij strak geregeld: er zijn negen clans verdeeld over 30 dorpen met een totaal van ±250.000 mensen. In elk dorp komen alle clans voor maar er wordt niet getrouwd bínnen de eigen clan. Elke clan heeft ook zijn eigen koning. Terwijl ik naar de gids sta te luisteren zie ik in mijn ooghoek dit ventje die wel heel bedenkelijk naar ons zit te kijken.
Boom met bijenkorven
Dit lijkt een typisch Afrikaans beeld. Maar als je goed kijkt zie je lange 'kokers' in de boom hangen. Dit zijn bijenkorven. Dit soort had ik nog nooit gezien. Even openen om die korven te zien.
Wassende vrouwen
Als we bijna bij Konso zijn rijden we over een brug en van daaruit zien we vrouwen de was doen in de rivier. Sommige vrouwen wassen zichzelf ook in dit behoorlijk vieze water. Ook wordt dit water meegenomen in de jerrycans, die al klaar staan. Dit water wordt ook gebruikt om te koken en zelfs om te drinken. Wel even openen.
Bana vader en zoon
Op de vorige foto zag je moeder met dochter en hier zie je vader en zoon. Ik vind dit wel een aandoenlijk beeld, het zoontje met 2 verschillende slippers en de dikke buik. Het ventje heeft een zweep in de hand/mond, waarschijnlijk helpt hij ook al om het vee bijeen te drijven. We hebben de Bana-stam niet bezocht maar dit gezin kwamen we onderweg tegen.
Bana stam
Onderweg naar Turmi komen we deze dame van de Bana stam tegen, samen met haar dochtertje. Haar man en zoontje laat ik de volgende keer zien. Deze dame is nog behoorlijk jong. Opvallend zijn haar versieringen in het haar en bijzondere (eigengemaakte) ringen om elke vinger.
Onderweg naar Turmi
Onderweg van Arba Minch naar Turmi zie je bijna geen verkeer op straat. Af en toe een vrachtwagen en een paar mensen langs de kant van de weg. Dit is een dunbevolkt gebied. Ook op de foto zie je een paar hutjes maar in de wijde omtrek is geen dorp te bekennen. Dit is een typisch beeld van het zuiden van Ethiopië.
Vriendelijke jongen
Ik heb een leuke herinnering aan deze jongen. Hij stond met nog 2 vrienden dichtbij het hotel waar ik verbleef. Hij vroeg of ik een foto wilde maken maar aangezien zijn Engels niet zo geweldig was, verstond ik hem verkeerd. In plaats dat ik een foto van hun mocht maken wilden ze juist met mij op de foto. Hilariteit alom. Natuurlijk heb ik ook een foto van hem gemaakt. Wat zijn het toch heerlijk vriendelijke mensen daar in Ethiopië.
Natuurlijke schoonhei
Dat het vochtig warm is in het Nechisar National Park kan jij je wel een beetje voorstellen als je deze natte grond ziet. Deze beauty geniet er in ieder geval van. Welke naam bij deze vlinder hoort, weet ik niet. Misschien weten jullie het? Graag even openen.
Sprookjesbos
In het Nechisar National Park kan je heerlijk wandelen en kom je de meest vreemde bomen tegen. Je ziet er reuzenbomen maar ook dit soort, wat kleinere bomen die behoorlijk met elkaar verstrengeld zijn.
Fotomodel
In het Nechisar National Park komen in de weekenden veel jongeren bij elkaar. Om te barbecueën, muziek te luisteren en om te zwemmen. Dit meisje was met een vriendin, die een photoshoot van haar maakte. Daar heb ik ook dankbaar gebruik van gemaakt. Het park is trouwens ook zeer geschikt voor een wandeling.
Blauwaap
De vervet, Zuid-Afrikaanse groene meerkat of blauwaap is een zeer beweeglijke, slanke primaat met lange ledematen. De vacht is ruw en vrij lang. De rug en kroon zijn over het algemeen lichtgrijs met een olijfgroene gloed. De vachtkleur verschilt per regio. Zo hebben de dieren in Oost-Afrika een gelige zweem over het midden van de rug, terwijl de dieren in Mozambique een rode zweem hebben en de Zuid-Afrikaanse dieren donkergroen zijn. De borst en buik zijn wit, de onderste delen van de benen grijzig wit. De staart, die even lang is als de rest van het lichaam, is grijzig met een zwarte punt. Het korte haar op de handen en voeten is zwart van kleur. Het gezicht is eveneens zwart, net als de kleine oren. Rondom het gezicht, van de wangen tot de wenkbrauwboog, loopt een witte vachtkring. De ogen zijn donkerbruin van kleur. Haarpluimen rond de anus en staartwortel zijn roodbruin. Het mannetje heeft een turquoise tot azuurblauwe scrotum en een scharlakenrode penis. Het mannetje heeft een kop-romplengte van 50 tot 65 cm, het vrouwtje 38 tot 62 cm. De staartlengte is 48 tot 75 cm. Het mannetje heeft een lichaamsgewicht van gemiddeld 5,5 kg (3,8 tot 8 kg), het vrouwtje van 4,1 kg (3,4 tot 5,2 kg). Dankzij Wikipedia De aap op de foto heeft een banaantje gescoord.
Vissen op een...gevaa
Deze visser staat op nog geen 20 meter afstand van die grote krokodil (zie vorige foto) te vissen. Of dit is wel een heel goede plek om vis te vangen of hij is levensmoe. Wel even openen.
Flinke krokodil
Tijdens de boottocht over het Chamomeer, terug van de wandeling, zie ik weer een behoorlijk grote krokodil liggen. Ik heb in verschillende landen al krokodillen gezien maar nog niet zo groot als deze. Hier kan je goed de verhoudingen zien met die vogels op de achtergrond. Ik schat deze krokodil toch wel langer dan 5 meter. Wel even openen.
Close-up zebra
Onze groep liep door en ik ben nog een tijdje bij die zebra´s blijven staan. Gelukkig werd mijn geduld beloond want deze zebra kwam wat dichterbij. Ethiopië heeft niet veel grote wilde dieren en daarom was ik aangenaam verrast om deze zebra´s hier tegen te komen. Het is niet ver vanaf Arba Minch, je gaat met de boot het Chamomeer over en dan kom je in het Nechisar National Park. Je gaat dan onder begeleiding van een gids want er zijn niet echt paden aangegeven.
Zebra's
Tijdens de wandeling in het Nechisar National Park komen we een groep zebra's tegen. Ze houden ons goed in de gaten. We kunnen niet echt dichtbij komen want ze lopen steeds verder weg. Maar wat een mooi moment. Graag even openen.
Overkant Chamomeer
De boottocht over het Chamomeer brengt ons naar de overkant waar we een prachtige wandeling maken. Af en toe best wel pittig want je moet wel klimmen en met die kiezelstenen is het wel uitkijken. Maar als je dan op een hoogte van 1100mtr staat heb je dit geweldige uitzicht. Even openen.
Netten schoonmaken
Als visser heb je het niet gemakkelijk. 's Morgens vroeg op staan om uren te gaan vissen en als je, hopelijk, veel vis hebt gevangen dan ook nog eens de netten goed schoonmaken. Dan is het tijd om naar huis te gaan. Deze visser zag ik aan de kant van het Chamomeer tijdens de boottocht. Wel even vergroten voor de details.