JSpauwen
Ik heb mijn wagen...v
Op Cuba is dit een normaal straatbeeld. Bussen rijden er weinig. Mensen staan vaak op of naast de weg te wachten op passerende vrachtauto's, die hun mee willen nemen. Ze zijn er waarschijnlijk aan gewend om lang te moeten wachten. Ze hebben het ervoor over, want het meerijden op een vrachtwagen kost hun waarschijnlijk niets. In ons land zou passagiersvervoer op een vrachtwagen heel vreemd overkomen, maar hier is het nog een onderdeel van het authentieke Cuba, maar hoelang nog?
Oud boertje trakteert
Deze oude Cubaanse boer ontmoette ik op een wandeling naar een grot. Hij zat daar met een stapel kokosnoten om ze met een kapmes open te snijden en ze aan dorstige wandelaars gratis weg te geven. Ik wilde wel op dat moment er een leegdrinken, de kokosmelk smaakte me wel omdat ik dorst had. Tegelijkertijd vertelde hij in het Spaans grappen, die uiteraard niet te begrijpen waten, maar desondanks een lach bij de omstanders uitlokten. Natuurlijk gaf ik hem een muntje voor zijn entertainment en kokosnoot. Mooi om nog zo'n mooi oud Cubaans opaatje op je vakantie tegen te komen.
Venetië van het...Noo
Den Bosch heeft veel bezienswaardigheden zoals de Sint Jan, het Noord-Brabantse museum en het Jeroen Bosch art centrum. Je kunt met een fluisterboot over de Binnendieze varen, gedeeltelijk onder de stad door. Met zijn vele bruggetjes lijkt Den Bosch een beetje op Venetië, alleen hier heb je geen last van het toerisme en de drukte van Venetië.
De Stad en de Schilde
Vorige week zondag heb ik een rondwandeling door het mooie centrum van Den Bosch gemaakt. Dit jaar staat Den Bosch in het teken van Jeroen Bosch, die in deze stad geboren is en dit jaar precies 500 jaar geleden gestorven is. Er is een Jeroen Bosch Plein en een Jeroen Bosch Tuin, waar allerlei beelden staan, die geïnspireerd zijn op de bizarre figuren die hij geschilderd heeft. Op de foto een doorkijkje naar de Sint Jan kathedraal. Tot 31 oktober kun je nog naar boven om via de goten van dichtbij de kruisbogen met allerlei gebeeldhouwde beeldjes te zien.
Roadtrip over...Lanza
Met een huurauto hebben we op een dag heel Lanzarote doorkruist, dat is goed te doen, want het eiland is maar 62 km lang en 21 km breed. Doordat de bodem van Lanzarote weinig water vasthoudt, is landbouw op het eiland erg lastig. De bewoners van Lanzarote bouwen daarom muurtjes om de gewassen heen die zowel de wind tegenhouden als het vocht opvangen. Op het eiland worden op deze manier druiven geteeld om een witte wijn te maken, de Malvasíawijn. De aarde is op bepaalde stukken zwart gekleurd van de lava.
Zwembad in...Lavagest
De Cesar Manrique Foundation is gevestigd in het huis waarin de kunstenaar Cesar Manrique ( 1919-1992) heeft gewoond, gelegen in Taro de Tahiche op Lanzarote. Hij was kunstenaar, schilder, architect en bouwadviseur. De woning is waarschijnlijk het werk dat het beste de artistieke en persoonlijke idealen van Manrique weergeeft. Het is gebouwd in 1968 op de top van een vulkanische lavastroom van een vulkaanuitbarsting die zich in 1730-1736 heeft voorgedaan. Het maakt gebruik van de natuurlijke vorming van vijf vulkanische bubbels om een ongebruikelijke leefruimte in een natuurlijke ruimte te creëren. Het "zwembad" op de foto is geheel geïntegreerd in een van de vijf vulkanische bubbels.
Vulkaanlandschap op..
Als je op Lanzarote bent moet je zeker het nationale park Timanfaya bezoeken. Het lijkt op een maanlandschap met uitgestrekte lavavlakten en geërodeerde vulkaankraters. Het grillig gevormde vulkaanlandschap van Timanfaya ontstond in de 18e en 19e eeuw als gevolg van lang aanhoudende vulkaanuitbarstingen. Het is een beschermd gebied, waardoor je helaas niet te voet het gebied kan verkennen, maar door een tourbus langs de hoogtepunten wordt vervoerd.
Skywalk Cabo Girão
Op de Cabo Girão is een paar jaar geleden een skywalk of loopbrug met glazen vloeren en wanden aangelegd. Van hieruit heb je een adembenemend uitzicht en het is voor mensen met hoogtevrees desondanks misschien nog eng om over de glazen loopbrug te lopen met onder zich een diepte van 580 meter. Het is de op een na hoogste klif in Europa. De hoogste in de Preikestole ( De Preekstoel) in Noorwegen met meer dan 600 meter boven het Lysefjord. Op de foto zie je de skywalk met een deel van de glazen omheining. Op mijn vorige foto, waarop vele RR al met mooie commentaren hebben gereageerd, waarvoor mijn dank, zie je de duizelingwekkende diepte vanaf de skywalk.
Hoge Klif
Cabo Girão is beroemd om zijn zeeklif, de op één na grootste ter wereld met een hoogte van 580 meter. Het is een populair uitzichtpunt met spectaculair panoramisch uitzicht. Je moet op dit punt geen last hebben van hoogtevrees. Aan de voet van de klip kun je een kleine strook gecultiveerd land zien, Fajãs do Cabo Girão genaamd. Vroeger enkel te bereiken per boot, maar sinds augustus 2003 is er een kabelbaan voor gemakkelijkere toegang voor de boeren. Voor wie verslaafd is aan de rush van adrenaline is dit een populaire plek voor paragliding.
Prachtige Lavapoelen
In de serie prachtige natuurlijke zwembaden mogen de lavapoelen van Porto Moniz in de noordwestelijkepunt van Madeira niet ontbreken. Door de afkoeling van de hete lavastromen in het zeewater zijn er grillige rotsformaties ontstaan. Bij eb blijft het zeewater tussen de rotsen staan. Je kunt er heerlijk in zwemmen. Voor details foto even vergroten.
Kleurrijke bootjes
Camera de Lobos is een klein vissersdorp aan een mooie baai 7 kilometer van Funchal. Na het vissen trekken de vissers hun boten veilig op de kade, waar ze voor een kleurrijk decor zorgen voor schilders als Winston Churchill, die hier graag kwam schilderen. Een plaquette dichtbij de haven herdenkt het verblijf van deze eregast in het midden van de vorige eeuw.
Jongen die zich...ver
Dit jongetje staat zich stierlijk te vervelen, terwijl zijn opa sleutelt aan een kapotte oldtimer. Meestal gaan kinderen naar het "vogeltje" lachen, maar dit kind heeft niet in de gaten, dat ik hem fotografeer. In het frame van het open autoraampje krijgt het gezicht een extra accent. Liever had ik de roze bloemen niet op de foto gezet, want ze trekken teveel aandacht van het onderwerp weg.
Het Scheiden van de..
De ongepelde rijst, (padi) wordt in een vijzel gedaan en gestampt tot de kaf ervan af is. Vervolgens doen de vrouwen de gestampte rijst in een platte houten schaal. Op de houten schaal wordt de rijst door de vrouwen gewand om het kaf van de rijstkorrels te scheiden.
Rijst stampen in een.
In een dorp van de Marrons, de bosnegers in de jungle van Suriname, gebruiken vrouwen de oude methode van rijst stampen in een vijzel. Met één of meerdere personen kan rijst gestampt worden in een vijzel (Mata) met stampers (tikimata).
Slakkenhuis
Wandelend door het NP Bahia de Naranjo zag ik dit slakkenhuis op een fris groen blaadje. Je loopt er zo aan voorbij als je niet bewust rondom je kijkt.
Roze hibiscus XL
Deze hibiscus heeft veel grotere bloembladeren dan de gewone hibiscus. Daarom draagt hij als tweede naam "giant" of " extra large". Hij staat sinds twee weken in volle bloei in onze tuin. De stelen kunnen ongeveer 1 tot 1,5 meter hoog worden en dragen elk ongeveer zes knoppen, die na elkaar opengaan. Na twee dagen verwelken de bloemen. Het is een struik, die begin september kleur aan je tuin geeft. Door wat extra aarde op de wortels te gooien kan hij de winter goed doorkomen. Onze hibiscus is roze, maar er bestaat ook een donkerrode variant.
Dagpauwoog
Deze dagpauwoog zit nectar op te zuigen uit een bloem van een mij onbekende struik, misschien dat iemand het weet. De dagpauwoog is hier niet te verwarren met andere vlinders vanwege de grootte, de oranjerode vleugels en de karakteristieke oogvlek op de bovenzijde van iedere vleugel. De onderzijde is juist goed gecamoufleerd door donkerbruine kleuren en donkere strepen.
Genieten
Onze Cubarondreis hebben we afgesloten met een extra week in Hotel Resort Sol Rio de Luna y Mares in Guardalavaca. Het ligt mooi aan een prachtig wit strand Playa Esmaralda en je kunt er onder de bomen liggen, als het te heet in de zon is. De zee is turkoois blauw en uitnodigend om erin te zwemmen. Alles is inbegrepen zoals catamarans, waterfietsen en strandstoelen, maar ook mojito's en pina coladas in de strandbars. Het resort biedt een ruim assortiment aan eten en dranken bij het ontbijt, lunch en diner. De kwaliteit is voor Cubaanse begrippen goed. Er zijn s 'avonds altijd live optredens met Cubaanse muziek en dans. Kortom het is een resort dat aan te raden is voor een extra week vakantie na een rondreis.
Dansen in de Jungle
Bij een bezoek aan een dorp van Marrons genieten we van het gezang van vrouwen en meisjes. Ze dansen voortdurend bij het zingen op de opzwepende muziek. Ze zingen in hun inheemse taal, die gelijkenis vertoont met het Sranantongo, de taal van de Creolen in Suriname. Hun voorouders, die als slaven op de plantages van de blanke kolonisten werkten, communiceerden al zingende in hun taal met elkaar tijdens hun zware arbeid op het land, zodat de opzichters niet verstonden wat ze zongen. Zo konden ze ook met elkaar communiceren om te vluchten van de plantages. De vrouwen in dit dorp houden de cultuur van de voorouders in ere en zingen nog steeds in een gebukte houding deze liederen. De vrouw met de pet speelt misschien de opzichter. Grappig is hoe de jongetjes uit het dorp achter de houten planken loeren om zoveel mogelijk van het feest mee te maken.
Zwemmen in de jungle
Op mijn vorige foto van het zwemmen in de jungle zag je nog niet de sterke stroming van de sula, waardoor we werden meegevoerd. Het was gaaf om dit mee te maken en ik kan het iedereen aanraden als je naar Awarradam in het binnenland van Suriname op vakantie gaat. In dit gedeelte van de rivier kwamen geen enge piranha's voor. Laat je wel door de gids of locale bevolking voorlichten of zwemmen in de rivier op een plek gevaarlijk is.
Zwemmen in de Jungle
Vanuit onze lodge op het eiland Awarradam maken we in een boot een tocht over de rivier. We meren af bij een sula, dat is een stroomversnelling, en laten ons met zwemvesten aan een stuk in het koele water mee stromen en klimmen dan weer aan land om terug te lopen naar het beginpunt. Ik vond het een supergave belevenis. Tenslotte worden we weer opgepikt door de boot en varen we helemaal voldaan terug naar onze lodge.
Hakken in de Jungle
Tijdens ons verblijf van vier dagen in Awarradam gaan we op een middag met een bootje naar de overkant van de rivier om een dorpje van marrons of bosnegers te bezoeken. Hier kijken we onze ogen uit, zeker als we niet de mannen, maar de vrouwen het zware werk op het land zien doen. Om een kostgrondje te verwerven voor hun landbouwproducten wordt telkens op een kleinschalige wijze een stukje jungle omgehakt. De afstammelingen van de marrons, die tijdens de slavernij naar het binnenland van Suriname zijn gevlucht, zijn altijd met respect met de natuur omgegaan.