Amalfi kust Artikelen & Blogs

Blog

Blog van de week: Het liefdespad van de Via dell’Amore

Gepubliceerd: 30 okt 2015 1
Elke week kiest Columbus Travel de blog van de week uit de blogberichten van onze community. Deze week is een Italiaanse hotelmanager wel heel gecharmeerd van Reisreporter daphnekeune.



Spreek je een hotelmanager aan omdat je wat wil vragen, blijkt hij hele andere plannen te hebben. Dit overkwam Reisreporter daphnekeune tijdens een vakantie aan de Italiaanse Amalfi kust.



Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben een museumbarbaar. Met geen stok krijg je mij zo’n gebouw meer in. En in een Openlucht Museum krijg je me niet naar buiten.

Als pianiste met een grote voorliefde voor literatuur, dans, fotografie en arthouse films, kan ik mezelf nauwelijks een cultuurhater noemen, maar als ik langer dan tien minuten in een museum rondslenter, of –nog erger- net moet doen of ik echt luister als een oprecht bevlogen medewerker een rondleiding geeft, dan breekt het zweet me uit. Letterlijk. Laat mij maar de schoonheid van de natuur ontdekken, en als ik me daarbij in het gezelschap van de lokale bevolking bevind, dan ben ik zielsgelukkig.



Het was dus niet verwonderlijk dat ik op een ochtend in Agerola mijn reisgenoten vrolijk uitzwaaide toen zij in een busje stapten om Pompeï te bezoeken. Geen ‘dode stenen’ voor mij. Ik verheugde me op een dagje kuieren in dit mooie Italiaanse dorpje vlakbij de Amalfi kust.

Ik had maar één opdracht: op zoek gaan naar een winkeltje waar ik CD-roms kon kopen voor de reisleider die zijn foto’s daarop wilde branden.

Bovendien wilde ik mijn jarige kamergenoot verrassen met een taart die ’s avonds na het diner als toetje geserveerd kon worden.



De hotelmanager hing wat verveeld rond in de lobby, maar sprong meteen op toen ik hem in mijn beste Italiaans aansprak. Op mijn vraag of het mogelijk was een verjaardagstaart te verzorgen voor die avond, antwoordde hij dat de hotelkok er één met plezier wilde maken. Ik stemde in op voorwaarde dat ik hem daarbij mocht helpen en daarmee was de deal beklonken. De manager bracht me eerst naar het computerzaakje, want volgens hem was dat véél te ver om naar toe te wandelen. Ik twijfelde aan zijn inschattingsvermogen toen we twee volle minuten later met zijn Fiat 500 halt hielden voor een klein winkeltje. Als dank voor deze lift, nodigde ik hem uit voor een kop koffie op het dorpspleintje. Hij wilde wel, maar niet dáár. Hij hield het autoportier al voor me open, gebaarde ‘verderop’ en ik stapte weer in. 



Na een paar kilometer stopte hij voor een kleine bar, waar het gebrek aan charme ruimschoots gecompenseerd werd door die van de talrijk aanwezige mannen die ons luidkeels verwelkomden, er onderling veelbetekenende blikken werden uitgewisseld en ik als een pas verworven trofee naar de bar werd geleid. Ik begon in te zien waarom de espresso hier beter zou moeten smaken..



De manager was van mening dat we niet terug konden naar het hotel vóór ik een stuk van de Via dell’Amore had gezien, daar zou een prachtig uitzichtpunt zijn over de Amalfi kust. Het was tóch zijn vrije dag en bovendien waren zijn vrouw en kinderen op vakantie.

Ik vond dat een weinig geruststellende gedachte. 

Maar mijn nieuwsgierigheid was groot, en ik kon me bovendien niet voorstellen dat hij plannen had dat “Liefdespad” op amoureuze wijze met mij in te slaan.’



Reisreporter daphnekeune besloot op het aanbod in te gaan. Hoe het avontuur afliep lees je hier.



 


deel dit artikel met je vrienden:
 

1 reactie(s) bij "Blog van de week: Het liefdespad van de Via dell’Amore"

  • profile image comment

    Jaaaaaaa, het is je weer gelukt! Van harte gefeliciteerd Daphne!

    Door Rhodaxx • geplaatst op 2015-10-30 11:44:33

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.

Meer Amalfi kust artikelen