Morondava

4x4 avontuur langs de kustlijn van Tulear naar Morondava

harfra was hier op 2006-09-14 Gepost op: 2015-03-14 4 reacties.
In Tulear kopen we onze diesel voor de komende dagen en verbazen ons nog even over alles wat in deze drukke plaats te zien en te koop is. We zijn in elk geval blij dat we zelf over een 4x4 beschikken en niet afhankelijk zijn van de rimboetaxi’s die hier vertrekken. Dit zijn enorme trucks waar evenveel mensen als dieren in worden vervoerd. De verharde weg maakt al snel plaats voor rul zand en het risico om vast te komen zitten is voortdurend aanwezig. We komen door bijzondere dorpjes waar we regelmatig een stop maken om in contact te komen met de locals. Sommige dorpjes zijn zo klein en afgelegen, dat ze niet eens op de landkaart staan vermeld. We noteren ze wel, omdat deze info in de hoofdstad Antananarivo altijd welkom is. De mensen zijn overal super vriendelijk en erg enthousiast over onze ontmoeting. Zeker als we foto’s maken en zij zichzelf op het scherm terug kunnen zien. In dit gebied bedekken de meeste vrouwen hun gezicht met tabàky. De dames vinden het mooi om te dragen en het biedt een goede verzorging voor de huid en bescherming tegen de zon. Als we ons vastrijden in het rulle zand, springen de dorpsbewoners ons spontaan te hulp. En in een gebied waar men nog leeft van de ruilhandel is een pakje koekjes een beloning waarmee ze dik tevreden zijn. Aan het einde van de middag bereiken we Andavadok. We vinden onderdak in verlaten strandhuisjes. Deze huisjes met klapperende luiken en krakend afgeblot hout geven een beetje de sfeer van een spookstad. We wandelen naar het dorpje waar het dorpshoofd ons uitnodigt om met hun de avond door te brengen. Ze vieren een feest ter afscheid van Australische studenten die hier onderzoek hebben gedaan naar het onderwaterleven. Geen gekoeld biertje, want de aggregaat wordt volledig benut om de muziek zo hard mogelijk door de mega boxen te laten klinken. De traditionele danskunsten die de jeugd toont, zijn geweldig. We besluiten uit respect om geen foto’s of film te maken. Dit soort herinneringen zitten voor altijd in je geheugen. De wandeling terug naar ons “spookstadje” is iets moeilijker want het is echt pikdonker. We slapen hier redelijk en omdat een ontbijtje er hier niet in zit, teren we op onze voorraad water, koekjes en kaasjes. We vervolgen onze weg naar Manja en genieten volop van de mooie natuur. Dit gebied is rijkelijk bedeeld met de bijzonder mooie baobab bomen. Deze, met water gevulde bomen, hebben een enorme omvang. We hebben dan ook het gevoel dat we vanuit ons spookstadje in een sprookjesbos terecht zijn gekomen. In het hete middaguur moeten we de eerste diesel vanuit de jerrycans op het dak in onze tank zien te krijgen middels de wel bekende tuinslang techniek. Het krioelt hier van het ongedierte dat zich niet door deet laat afschrikken. Maar deze momenten maken het avontuur natuurlijk wel compleet. Even later bereiken we de rivier die we met een pontje moeten oversteken. Voordat we aan deze overtocht beginnen, vinden we een aardige dame die voor ons een maaltijd wil bereiden. Malagassy rijst met kip. Daar we normaal gesproken bedanken voor deze vorm van rijst, is deze na twee dagen crackers toch van harte welkom. Ze laten de rijst hier met opzet aanbranden, voegen weer water toe en serveren dit verbrande rijstwater als drank bij de maaltijd. De kinderen uit het dorp rukken massaal uit om ons te zien genieten van onze maaltijd. Ondertussen zijn de mannen die het pontje besturen opgetrommeld. Het pontje oprijden verloopt zonder probleem. Maar helaas kiezen ze aan de overkant van de rivier een alles behalve logische plek uit om ons van het pontje af te laten rijden. En natuurlijk rijden we ons hier muurvast, of beter gezegd zandvast. We verdenken de mannen er van dat deze onmogelijke plek met opzet is uitgekozen met het zicht op een extra beloning voor het uitgraven. Maar daar kunnen we de humor wel van inzien. Deze oversteek wordt door zo weinig mensen gemaakt dat ze nu hun kans grijpen voor wat extra bijverdienste. En ze zijn nog altijd tevreden met weinig, dus dan kun je toch ook niet kwaad worden. Aan het begin van de avond bereiken we Manja. We vinden onderdak in “hotel” Kanto. Het bedje en het buitentoilet doen goed dienst en de warme gastvrijheid doet weer wonderen. We gaan vandaag weer vroeg van start richting Morondava. Maar niet voordat we langs de kant van de zandweg een beker koffie en een vers gebakken rijstkoek nuttigen. De dames in Manja verdienen hiermee de kost. De mannen die hier massaal voorbij trekken met hun ossenkarren stoppen hier voor dit ontbijt. Ze hebben ketels koffie en bakken in gietijzeren poffertjespannen naast de weg hun koeken. Ze beschikken over 4 mokken om de koffie te schenken. Na gebruik worden deze even omgespoeld in een emmer water. Hier bouw je vanzelf wat weerstand op. En de koeken smaken echt prima. Maar wel alleen versgebakken kopen. Als de ontbijtdrukte voorbij is, bakken deze dames vrolijk verder. De koeken worden op een plank gelegd en veranderen gedurende de dag van rijstkoeken in zandkoeken. En of het dan temperatuur technisch nog verantwoord is om ze te eten? Dat proberen we liever niet. In Morondava is volop keuze in overnachtingsplekken en restaurantjes. We kiezen voor een verblijf in Chez Maggie. De bungalows zijn echt schitterend en voorzien van een heuse volledige badkamer. Alleen de Franse manager wordt ’s-avonds na het nuttigen van de nodige rum een irritante kerel en verpest helaas de sfeer van deze mooie locatie. Tijdens ons vroege ontbijt is de manager nergens te bekennen. Volgens het keukenpersoneel slaapt hij zijn roes uit en ze durven hem niet wakker te maken. We geven het geld voor de overnachting aan het personeel. Zij kijken hier raar van op maar wij hebben geen zin om op deze kerel te wachten en netjes aan onze plicht voldaan. Kijk voor een impressie naar ons filmpje op youtube.
0
4

Foto's bij dit blog

Overzicht van de kustroute van Tulear naar Morondava.
Dorpsbeeld onderweg.
Alle blogs van harfra
 

4 reactie(s) bij "4x4 avontuur langs de kustlijn van Tulear naar Morondava"

  • profile image comment

    Geweldige reis!

    Door corriedewinter • geplaatst op 2015-03-16 11:19:59
  • profile image comment

    Wat een mooi avontuur , leuk om zo met jullie mee te reizen

    Door vulture1960 • geplaatst op 2015-03-15 12:41:40
  • profile image comment

    Geweldig wat een avontuur. Mooi geschreven.

    Door photofreak • geplaatst op 2015-03-14 17:38:16
  • profile image comment

    Leuk en avontuurlijk. Echt van de gebaande paden. Een reis naar mijn hart

    Door wisseschout • geplaatst op 2015-03-14 17:24:35

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.