marjolijn

'1095762' door marjolijn '1095762' door marjolijn

NederlandNoord Holland

NederlandNoord Holland

Terug naar de kust

marjolijn

Zaterdag voor het eerst sinds jaren een RRdag bijgewoond. Voor mij zeer geslaagd, ook door de locatie: Den Helder. Ik ben er geboren en er ligt een stuk familiegeschiedenis, maar ik was er lang niet meer geweest. Daarom zondag ook nog wat bekende plekken opgezocht en een strandwandeling gemaakt, strandslag Duinoord. Dank aan Anita voor de organisatie van de dag.

'1095462' door marjolijn '1095462' door marjolijn

PortugalAlentejo

PortugalAlentejo

Menhir Almendres

marjolijn

Niet alleen in Engeland en Frankrijk zijn te vinden, ook in Portugal staan de nodige megalieten, stenen monumenten uit 4000-2000 voor onze jaartelling. Het noorden van Alentejo is er mee bezaaid. Wij bekeken alleen de cromlech van Almendres, een kring van 95 staande stenen in een kurkeikenbos op een heuvel buiten Evora. Beneden aan de heuvel staat, volgens mijn National Geographic Gids Portugal, als een soort wegwijzer deze eenzame menhir. Hoewel, wegwijzer? ?? zowel de chauffeur als de gids van onze touringcar moesten flink zoeken naar deze menhir en de cromlech. De menhir was alleen te voet bereikbaar via een soort koeienpaadje, de cromlech wel per bus, maar over een slechte weg.

'1095367' door marjolijn '1095367' door marjolijn

PortugalEstremadura en Ribatejo

PortugalEstremadura en Ribatejo

Kloosterportaal...Bat

marjolijn

Na een serie foto's uit het noorden van Portugal zak ik nu af naar midden Portugal. Daar vind je deze laatgotische uitspatting, het klooster Santa Maria da Vitoria, beter bekend als Batalha naar het nabijgelegen stadje. Het klooster werd gebouwd door koning Joao I, om zijn overwinning op de Spanjaarden (Castilië) te vieren in de Slag bij Aljubarrota. Het klooster staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst, maar ligt jammer genoeg aan een drukke verkeersweg, en het gebouw is ook niet helemaal af: vanuit de Capelas Imperfeitas kijk je zo de blauwe hemel in. De kapel was bedoeld als koninklijke grafkapel, maar alleen de latere koning Duarte I en zijn vrouw vonden hier hun laatste rustplaats. Joao I en zijn vrouw liggen in de Capela do Fondador, hun beelden hand in hand.

'1094822' door marjolijn '1094822' door marjolijn

PortugalMinho

PortugalMinho

Barokke trap Bom Jesu

marjolijn

Bisschopsstad Braga is het religieuze centrum van Portugal. De stad staat dan ook bekend om zijn kerken, waaronder de kathedraal. Maar misschien wel het meest bekend is een religieus centrum iets buiten Braga (6 kilometer naar het oosten): het pelgrimsoord Bom Jesus do Monte. Bom Jesus do Monte is vooral beroemd door de fotogenieke dubbele barokke trap, die voert langs een verbeelding van de vijf zintuigen en de drie deugden geloof, hoop en liefde. Devote Portugezen gaan met Pinksteren op hun knieën omhoog, maar de meeste mensen lopen omhoog of nemen de kabelbaan, de oudste van Portugal. Ik was er twee keer, in 2014 en 2015. Wij begonnen boven, dat kan ook, de eerste keer gingen we te voet naar beneden, de tweede keer nam ik de kabelbaan. Deze foto is van 2014, toen viel ons bezoek in de middag en dat is een betere tijd voor foto’s dan de ochtend, ’s middags valt het zonlicht op de trap. In 2017 zag ik op de Azoren een kerk en trap die me wel deden denken aan Bom Jesus do Monte. Iets buiten Vila Franca do Campo, de voormalige hoofdstad van het eiland São Miguel, staat op een berg de bedevaartskapel van Nossa Senhora da Paz. Ook hier een witte dubbele trap die naar boven voert, naar de kapel. De trap is versierd met blauwe tegeltableaus. Daar plaatste ik eerder al eens een foto van.

'1093889' door marjolijn '1093889' door marjolijn

PortugalMinho

PortugalMinho

Feeststemming Ponte d

marjolijn

Ponte de Lima is één van de oudste steden van Portugal. Het ligt strategisch aan de rivier de Lima. De plaats komt al voor in de romeinse annalen, er is ook een legendarisch verhaal aan verbonden. Toen het romeinse leger stuitte op de rivier, weigerden de soldaten de rivier over te steken, omdat ze dachten dat het de mythische Lethe was, de rivier uit de onderwereld. De legerleider stak toen als eerste de rivier over, de soldaten volgden hem na het roepen van hun naam. Aan de oever staat, ter herinnering aan deze legende, een eskader bordkartonnen romeinse soldaten. Tegenwoordig kun je gewoon over de middeleeuwse brug, die de stad haar naam heeft gegeven. Mogelijk dateren gedeeltes zelfs uit de romeinse tijd. De stad ligt midden in de streek waar de vinho verde, de bekende Portugese wijn vandaan komt, en was een belangrijke halteplaats op de pelgrimsroute vanuit Braga naar het Spaanse Santiago de Compostela. Elk tweede weekend van september is er een groot, driedaags feest, de Feiras Novas, met markten, kermis, muziek, paardenraces, processies, vuurwerk. Wij passeerden de stad aan de vooravond van dit feest, het was al druk, overal waren versieringen en de feeststemming zat er al goed in. Zelf moesten we jammer genoeg direct weer door, naar onze eerste overnachting in Spanje, maar pas nadat we eerst een terrasje gepakt hadden op het Largo de Camoes, het hoofdplein van de stad.

'1093439' door marjolijn '1093439' door marjolijn

PortugalGuimaraes

PortugalGuimaraes

Vloer Sao Miguel do..

marjolijn

Guimaraes is de bakermat van de Portugese natie, Afonso Henriques riep zich hier uit tot koning, nadat hij de Moren had verslagen. Hij zou gedoopt zijn in de sobere 12e eeuwse Sao Miguel do Castelo, in de kerk staat nog het doopvont. In de kerkvloer liggen de afgesleten grafstenen van Portugals eerste soldaten.

'1093267' door marjolijn '1093267' door marjolijn

PortugalMinho

PortugalMinho

Doopkerk eerste konin

marjolijn

Vorige week plaatste ik een foto van het hoofdplein van Guimaraes, het Largo da Oliveira, beneden in de oude stad. Meest interessant in Guimaraes vond ik een plek waar ik nauwelijks bezoekers zag, de Sao Miguel do Castelo. Guimaraes is de bakermat van de Portugese natie, Afonso Henriques riep zich hier uit tot koning, nadat hij de Moren had verslagen. Hij zou gedoopt zijn in de sobere 12e eeuwse Sao Miguel do Castelo, in de kerk staat nog het doopvont. De kerk staat op een heuvel, voor het kasteel en achter het paleis van de hertogen van Bragança. Bij de opgang naar het paleis en de heuvel staat een standbeeld van Afonso. In het kerkje nog afgesleten grafstenen van Portugals eerste soldaten.

'1093015' door marjolijn '1093015' door marjolijn

ThailandNoord Thailand

ThailandNoord Thailand

Hoepelen

marjolijn

Geïnspireerd door een foto van RR Everlasting over het spel-potentiëel van oude banden ook een bijdrage van februari vorig jaar, uit Noord Thailand, uit een Karen vluchtelingendorp. In de grensgebieden met Myanmar wonen veel vluchtelingen voor de burgeroorlog in Myanmar, uit etnische groepen als de Karen en de Padaung. De vluchtelingendorpen zijn een controversiële toeristische trekpleister. Nadeel is dat het een soort dierentuinen lijken te worden, voordeel is dat het een mogelijkheid biedt aan de vluchtelingen om in hun levensonderhoud te voorzien door het vragen van entree en het verkopen van souvenirs. Dit jongetje is gelukkig nog een ongecompliceerd spelend kind.

'1092974' door marjolijn '1092974' door marjolijn

PortugalMinho

PortugalMinho

Guimaraes Museu...Sam

marjolijn

Mijn vorige verregende foto’s zouden de indruk kunnen wekken dat september geen geschikte tijd is om naar Portugal te gaan, maar dat is beslist niet waar, ik heb twee keer achter elkaar over het algemeen goed weer getroffen. Daarom ter correctie nu een zonnige foto uit Guimaraes. Guimaraes wordt gezien als de bakermat van Portugal en de Portugese natie, in de 12e eeuw versloeg Afonso Henriques de Moren en riep zichzelf hier uit tot koning van Portugal. De stad kent veel bezienswaardigheden en staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst, in 2012 was de stad culturele hoofdstad van Europa. Dit is een foto van het hoofdplein, het Largo da Oliveira, zo genoemd vanwege een grote olijfboom op het plein, op deze foto helaas niet zichtbaar. Wel te zien: de kerk van het vroegere klooster Nossa Senhora da Oliveira. Omdat ik een jaar eerder al andere bezienswaardigheden had bekeken, zoals het kasteel, en het paleis van de hertogen van Braganca, “deed” ik in 2015 het Museu de Alberto Sampaio. Dit museum bevindt zich in het oude klooster, en ik vond zowel het gebouw als de collectie (kerkschatten) beslist de moeite waard. Maar als je niet van musea houdt zijn de terrasjes natuurlijk een leuk alternatief.

'1092920' door marjolijn '1092920' door marjolijn

PortugalDouro

PortugalDouro

Amarante

marjolijn

Na mijn vorige foto van een verregend Amarante nu nog een stadsbeeld, dat laat zien hoe het stadsfront van deze historische stad oprijst uit de rivier de Tamega. De foto is genomen vanaf de Ponte de Sao Goncalo. op een moment dat het even droog was. Kerk en het klooster van Sao Goncalo, patroonheilige van de stad, zijn de voornaamste bezienswaardigheden van Amarante. Amarante ligt niet al te ver van Porto.

'1092811' door marjolijn '1092811' door marjolijn

PortugalDouro

PortugalDouro

Onstuimig Amarante

marjolijn

Onderweg van Bragança naar Porto maakten we een korte koffiestop in Amarante. Mijn reisgids noemt deze historische stad "net een ansichtkaart", omdat de stadsfronten aan weerszijden oprijzen uit de rivier de Tamega. Op zoek naar een foto daarvan kwam ik deze tegen, die beter aansluit bij mijn vorige en bij het weer hier vandaag. Het onstuimige weer in Bragança had ons in Amarante nog niet verlaten, een passant worstelt met zijn paraplu. Boven hem de belangrijkste plek en bezienswaardigheid van de stad, de kerk en het klooster van Sao Goncalo, stichter en patroonheilige van de stad. Zijn graf wordt nog steeds vereerd, en wanhopigen op zoek naar een wederhelft komen de voeten van zijn standbeeld kussen, hij is beschermheilige van het huwelijk. Gelukkig lag aan het plein beneden een fijn café-restaurant, waar ik kon schuilen voor het weer onder het genot van een lekkere Portugese espresso.

'1092510' door marjolijn '1092510' door marjolijn

PortugalTras-os-Montes

PortugalTras-os-Montes

Code oranje

marjolijn

Vooruit, voor deze keer permitteer ik me een foto met een knipoog. De afgelopen 2 weken plaatste ik een kleine serie foto's van Bragança, een oude vestingstad in het noordoosten van Portugal. Ik was er najaar (september) 2015. Eerder vermeldde ik al dat het weer er zacht gezegd nogal onstuimig was. Hoe laat je dat zien? je kan natuurlijk een dreigende lucht fotograferen, maar zo kan het ook. Eén van de inwoonsters van Bragança heeft waarschijnlijk spijt dat ze ondanks het slechte weer toch haar wasje buiten te drogen heeft gehangen. Na een vlucht door het luchtruim is haar lingerie hier gestrand, aan een muurtje achter het kasteel. Overigens ging het hier vanmiddag ook behoorlijk tekeer.

'1092464' door marjolijn '1092464' door marjolijn

PortugalTras-os-Montes

PortugalTras-os-Montes

Straatje Braganca

marjolijn

Vorige week plaatste ik wat foto's van bezienswaardigheden in de oude kern van vestingstad Bragança, in het noordoosten van Portugal, dicht bij de Spaanse grens. Om deze serie (bijna) af te ronden nu nog een foto van de "hoofdstraat" die door de citadel loopt.

'1092119' door marjolijn '1092119' door marjolijn

PortugalTras-os-Montes

PortugalTras-os-Montes

Houten kerkplafond

marjolijn

Nog maar een foto uit Bragança, de vestingstad in het noordoosten van Portugal. Aan het plein waaraan ook de donjon ligt, staat een kerk die eigenlijk niet heel oud en bijzonder is, de Santa Maria do Castelo. Van buiten is het een eenvoudig wit kerkje, en bij binnenkomst was het een donkere kerk. Tot ik de muntautomaat vond om de verlichting te ontsteken, en het rijk beschilderde ronde houten plafond (een tongewelf) tevoorschijn kwam.

'1092064' door marjolijn '1092064' door marjolijn

PortugalTras-os-Montes

PortugalTras-os-Montes

Pelourinho Braganca

marjolijn

Op verschillende plaatsen in Portugal vind je nog de pelourinho, de schandpaal, symbool van de uitvoerende macht van de leenheer. Dit is de pelourinho van Braganca, één van de oudste van Portugal. Een 12e/13e eeuwse zuil met vierhoekig kruis rijst op uit een prehistorische basis in de vorm van een een varken/wild zwijn. Deze zogenaamde Lusitaanse zeug, ook bekend als de “Zeug van de Stad” (Porca da Vila), maakte deel uit van de godsdienstverering van voorkeltische volken uit de streek Trás-os-Montes. De beelden hadden een mythisch en beschermend karakter. De versiering bovenop de zuil is uniek en bestaat uit vier stenen armen die een kruis vormen. Normaal gesproken werden deze uit ijzer gemaakt met ijzeren lussen waaraan de veroordeelden in het openbaar werden vastgebonden. Bovenop de schandpaal staat een menselijk beeld dat het stadswapen vasthoudt. (bron: https://www.visitportugal.com/nl/content/pelourinho-de-braganca).

'1092063' door marjolijn '1092063' door marjolijn

PortugalTras-os-Montes

PortugalTras-os-Montes

Museo da mascara

marjolijn

Nog een foto uit Bragança, een oude vestingstad, 20 kilometer van de Spaanse grens, in het noordoosten van Portugal, in de regio Tras-os-Montes. Ik vermeldde eerder al het Museo Iberico da Mascara e do Traje, een klein interessant museum met maskers en kostuums die gebruikt worden bij de winterfeesten van deze streek. Hier één van de kostuums in een vitrine. Op Wikipedia vond ik het een en ander over het Spaanse feest La Vijanera, dat me vergelijkbaar lijkt: een pre-romeins feest met vaste personages (goede en kwade geesten), waarbij het oude jaar verjaagd wordt en het nieuwe jaar binnen gehaald wordt. Ook in Bulgarije, in Plovdiv, zag ik in een etnografisch museum soortgelijke kostuums.

'1092021' door marjolijn '1092021' door marjolijn

PortugalTras-os-Montes

PortugalTras-os-Montes

Domus municipalis...B

marjolijn

Dit is naast (letterlijk en figuurlijk) de donjon de belangrijkste bezienswaardigheid van de citadel van Braganca. De herkomst van dit unieke bouwwerk met een vijfhoekig bouwplan is niet helemaal duidelijk, maar waarschijnlijk dateert het uit de 12e eeuw, en was het een primitief soort raadhuis, een hal waar de notabelen konden samenkomen voor vergaderingen en voor rechtspraak, met daaronder een grote cisterne, vermoedelijk een centraal waterreservoir voor tijden van belegering. Direct achter dit gebouw zie je de witgepleisterde kerk Santa Maria.

'1091979' door marjolijn '1091979' door marjolijn

PortugalBragança

PortugalBragança

Vestingstad Braganca

marjolijn

In september 2014 en september 2015 maakte ik een rondreis door Portugal, de eerste keer van noord naar zuid, de tweede keer het noorden in combinatie met Galicië (Spanje). Van deze reizen heb ik hier toen weinig gedeeld, dus ben ik nu nog maar eens in de oude doos gedoken. Deze foto is genomen vanaf de muren van het kasteel van Braganca. De oude ommuurde vestingstad ligt 20 kilometer van de Spaanse grens, in het noordoosten van Portugal, in de weinig welvarende regio Tras-os-Montes, waar veel tamme kastanjes worden geoogst. Bij aankomst in Braganca stormde het, waardoor ons bezoek beperkt moest blijven tot één ochtend, de volgende dag. Net genoeg om het kasteel te bekijken, de ernaast gelegen kerk Santa Maria, van buiten niet bijzonder, maar binnen fraai gedecoreerd, en het Domus Municipalis, een romaans gebouw uit de 12e eeuw, waarschijnlijk een stadhuis/gerechtsgebouw. Ook is er achter het kasteel een oude schandpaal, een pelourinho, en bezocht ik het Museo Iberico da Mascara e do Traje, een klein interessant museum met maskers en kostuums die gebruikt worden bij de winterfeesten van deze streek. Op Wikipedia vond ik het een en ander over het Spaanse feest La Vijanera, dat me vergelijkbaar lijkt: een pre-romeins feest met vaste personages (goede en kwade geesten), waarbij het oude jaar verjaagd wordt en het nieuwe jaar binnen gehaald wordt. (Nu ik nog eens goed kijk zie ik dat ik een andere maar sterk vergelijkbare foto- staand formaat- al eens geplaatst heb, maar er is al gereageerd, dus ik kan hem niet meer terug nemen).

'1091881' door marjolijn '1091881' door marjolijn

Sri LankaKandy

Sri LankaKandy

Krantenjongens

marjolijn

Jammer genoeg ben ik niet iemand die gemakkelijk vroeg op staat. 's Ochtends vroeg krijg je immers vaak een andere indruk van een plek dan later op de dag, en het licht is natuurlijk mooier om te fotograferen. In Kandy moest het er toch een keer van komen. De grootste bezienswaardigheid is de Tempel van de Tand, waar een tand-relikwie van Boeddha wordt bewaard. Voor boeddhisten is dit een pelgrimsoord, en voor toeristen een trekpleister, dus het is er altijd druk. Maar: ga je naar de puja van 5.30, dan is het ook druk, maar zijn er weinig tot geen toeristen. Toen ik, nog in het donker, naar de Tempel ging, bleek naast ons hotel een krantendepot te zijn, waar de kranten verdeeld werden onder de verkopers. Bij terugkomst, om weer mijn bed in te duiken, waren nog niet alle kranten verdeeld en opgehaald, en kon ik nog deze foto nemen.

'1091742' door marjolijn '1091742' door marjolijn

DuitslandBerlijn

DuitslandBerlijn

Prima lunchplek

marjolijn

Mijn vorige foto was een foto van de Joodse begraafplaats in de wijk Prenzlauer Berg. In de DDR tijd was dit een wijk in verval, maar nu is het van een vervallen arbeiderswijk veranderd in een hippe groene yuppenwijk, een typisch voorbeeld van gentrificatie. Een bekend punt is de watertoren die nu opgesplitst is in woningen. Tegenover de watertoren zit een aantal café-restaurants. Ik koos het terras van Pasternak (Knaakstrasse 22/24), gezellig en niet duur, met een Russisch/joodse keuken, en –uiteraard- uitzicht op de watertoren.

'1091381' door marjolijn '1091381' door marjolijn

DuitslandBerlijn

DuitslandBerlijn

Begraafplaats...Prenz

marjolijn

Net kwam een foto van een Noorse begraafplaats langs, voor RR's die graag begraafplaatsen bezoeken. Zelf heb ik die tic zeker, omdat het vaak rustige groene plekken zijn die veel over de geschiedenis van een plaats vertellen. Mijn laatste indrukwekkende begraafplaats was deze, in september in Berlijn, in Prenzlauer Berg. Vanuit U-bahn station Senefelder Platz sta je direct op de Schönhauserallee. Aan deze fraaie laan ligt de Joodse begraafplaats uit 1827. Wonderlijk dat deze begraafplaats bewaard is gebleven, en triest om te zien dat het “leven” hier in de jaren ’30 stopte, de helft van de joden ontvluchtte Duitsland in de jaren ’30, van de andere helft overleefde een groot deel de oorlog niet. Veel grafstenen zijn omgevallen, ook ligt er maar sporadisch een steentje op een graf, het teken dat er iemand is geweest en de dode heeft herdacht. Desondanks een mooie plek, met veel bomen.

'1091167' door marjolijn '1091167' door marjolijn

ThailandNoordoost Thailand

ThailandNoordoost Thailand

Valentijnsdag Thailan

marjolijn

Net een folderpakket uit de brievenbus gehaald. De Nederlandse middenstand herinnert ons weer volop aan Valentijnsdag, donderdag 14 februari. Vorig jaar was ik toen in Thailand, en daar had de Valentijnsdag-gekte ook volop toegeslagen. Na een bezoek aan het mooie infocentrum bij Prasat Hin Phimae draaide ik me nog een keer om voor een laatste blik op het tempelcomplex, en zag toen deze heren, druk bezig Valentijnsdag-versieringen aan te brengen voor de toegangsweg naar de tempels. Een groot deel van Noordoost-Thailand maakte ooit deel uit van het, aanvankelijk hindoeïstische, Khmer-rijk met hoofdstad Angkor. Er zijn nog meer dan tweehonderd tempels uit die tijd. De 11e eeuwse Khmer-ruïnes Prasat Hin Phimae liggen iets ten noorden van Khorat. Het complex is gerestaureerd door dezelfde experts die ook verantwoordelijk waren voor de restauratie van de Angkor Wat in Cambodja. Vermoed wordt dat Phimae een prototype was voor de (latere) Angkor Wat. Volgens Wikipedia valt Valentijnsdag weliswaar samen met de feestdag van twee christelijke martelaren met de naam Valentinus, maar is het Valentijnsfeest op 14 februari ingesteld om de oude Lupercalia, een Romeins vruchtbaarheidsfeest, te vervangen. Lupercalia werd op 15 februari gevierd ter ere van Juno, de Romeinse beschermgodin van de vrouw en het huwelijk, en Pan, de god van de natuur. De namen van ongehuwde jonge vrouwen werden in een grote kom gegooid, ongehuwde mannen mochten dan om de beurt een naam trekken. Tijdens het feest waren de twee jonge mensen die aan elkaar gekoppeld werden elkaars partner.

'1090833' door marjolijn '1090833' door marjolijn

ThailandNoord Thailand

ThailandNoord Thailand

Rond de Witte Tempel

marjolijn

Mijn vakanties zijn meestal cultuurreizen, maar het moet natuurlijk ook niet altijd serieus zijn, dus soms ben ik voor mijn album op zoek naar een beetje gekke foto. Mijn vorige foto was een detail van de "Witte Tempel", Wat Rong Khun, tempel en kunstwerk in-één. Met de bouw van de tempel werd in 1997 begonnen door kunstenaar Chalermchai Kositpipat, en het is nog niet af, het is nog steeds een kunstwerk in wording. Ik schreef al over de gouden tempelachtige bijgebouwen, waar verschillende faciliteiten te vinden zijn, zoals toiletten en verkoop van "lucky leaves", blikken ornamenten waar je een wens en/of je naam op schrijft om geluk af te smeken. Daar viel mijn oog op dit gezinnetje dat even bij zat te komen van al pracht en praal.

'1090708' door marjolijn '1090708' door marjolijn

ThailandNoord Thailand

ThailandNoord Thailand

Witte Tempel

marjolijn

In onze rondreis door Thailand zat een kort bezoek aan de "Witte Tempel", Wat Rong Khun, iets ten zuiden van Chiang Rai, in mijn ogen een curieuze mix van Efteling en devotie. Met de bouw van de tempel werd in 1997 begonnen door een kunstenaar, Chalermchai Kositpipat, het is nog steeds een kunstwerk in wording. Het is er stervensdruk, de toiletten bevinden zich in gouden tempelachtige gebouwen, de tempel zelf is een grote witte suikertaart met Anton Pieck-achtige versieringen. Toch is het wel degelijk een plaats van verering, een boeddhistische tempel vol afbeeldingen van hel en verdoemenis. Opvallend vond ik de massale hoeveelheden "lucky leaves", aan de plafonds van de gaanderijen rond de tempel, en in speciale "bomen". Van deze blikken ornamenten waar je een wens en/of je naam op schrijft om geluk af te smeken plaatste ik eerder al eens een foto. Nu een detail van een van de beelden rond de tempel. Ook een beetje uit nood geboren, want de tempel is zo blinkend wit dat het moeilijk fotograferen is, zoveel licht als de tempel weerkaatst.