Griekenland Artikelen & Blogs

Reisnieuws

Griekenland: alleen voor mannen met baarden

Gepubliceerd: 01 aug 2017 0
Twintig prachtige kloosters liggen in de afgesloten orthodoxe wereld van het Griekse schiereiland Athos. Deze autonome monnikenstaat is een eeuwenoude wereld enkel voor mannen, die op zoek zijn naar god. Hoe weten de monniken dit lapje land volledig voor zichzelf te houden?



Zonsopkomst achter Megista Lavra, het oudste klooster op Athos. (Foto: Columbus © Michael Dehaspe)





Vicentiu draait zich om en kijkt me onderzoekend aan: ‘Ben je orthodox, ja toch?’ Nog voor ik antwoord geef, knikt hij al naar de priestermonnik. Kom, zegt de abt van de Vatopedi-kathedraal, en hij neemt ons mee naar de absis, het heilige gedeelte van de kathedraal. Daar liggen de kunstschatten van het klooster, met als pronkstuk het icoon van Panagia Vimatarissa, erin afgebeeld Moeder Gods en kindje Jezus. Vicentiu begint het icoon te kussen en duwt me zachtjes naar voren: ‘Toe maar, kussen, kussen.’ Ik weifel maar ga ervoor en zoen het icoon, sla drie kruisjes en bestudeer de gouden vormen.



De priestermonnik maant ons bij zich. In zijn handen draagt hij een zilveren kistje. Fotograaf Michael wandelt ook binnen, ‘ongewapend’ want zijn camera is verboden zonder zegening van de bisschop. De priester bekijkt hem argwanend, en vraagt Vicentiu: ‘Orthodox?’ al knikkend naar Michael. Vicentiu herhaalt de vraag en als Michael antwoordt ‘katholiek, katholiek’ wordt hij er zonder pardon uit geknikkerd.

Door mijn gestamel in Koeterwaals is ook mijn geloofwaardigheid tanende. De abt kijkt naar het kistje en opent een klein luikje aan de zijkant. Voor me openbaart zich volgens de overlevering de heilige schedel van de heilige Johannes Chrysostomus. Ik zie vooral een opgedroogd oor tussen wat watjes. Vicentiu begint weer te zoenen en gedwee volg ik zijn voorbeeld. Ik sla kruisjes en kus meteen maar de schilferige hand van de abt.

Dat ik hier sta, in het heilige gedeelte van misschien wel het mooiste klooster van Athos, dank ik aan Vicentiu. Hij, meubelmaker in Boekarest, volgeling van de orthodoxe kerk, is op pelgrimstocht naar de Heilige Berg Athos. Op zijn wangen bloeit een volle baard, speciaal gekweekt voor zijn bezoek aan dit schiereiland in Griekenland. Vicentiu (42) is gekomen met twee bevriende monniken. Hun baarden zijn net iets langer, de kleuren even donker. Lang geleden spraken ze af om de reis naar God te maken en omdat hij weet hoe belangrijk de heilige tocht is, betaalt hij de reis voor Teotim en Teofil.



Heilige grond

Michael struint ontheemd door de binnenplaats van Vatopedi. Het is een klein ommuurd dorp, de pastelkleurige hout bedekte huizen ogen knus, schilderachtig. ‘Fotogeniek’ is een understatement, maar Michael mag geen beeldje schieten. Als hij toch een voorbij wandelende monnik vastlegt, stapt deze vastberaden naar hem toe, ‘No pictures, no pictures.’

De code op Athos is zwijgzaam en beschermend. Alles om invloeden van de boze buitenwereld te beperken. Het schiereiland wordt doeltreffend afgesloten door een betonnen muur, de weg houdt gewoon op. Honderd orthodoxe pelgrims met een visum mogen dagelijks naar binnen, samen met tien niet-orthodoxe gelovigen. Vrouwen zijn niet welkom.

Ironisch genoeg is dit restrictieve beleid te danken aan een vrouw. De christelijke geschiedenis van Athos begint in de overlevering bij de heilige maagd Maria, die door een zeestorm van koers raakte en uitkwam bij Athos. Waarop ze verklaarde: ‘Deze berg is heilige grond. Hier zal ik verblijven.’ Ze struikelde over een orakel, schatplichtig aan Apollo, en deze zei dat alle heremieten naar het schiereiland moeten komen en hun respect moeten tonen aan Panagia, de ware moeder van God.

Het doel van de monniken en pelgrims op Athos is niets minder dan dichter bij God komen. En geen plek op aarde brengt je zo dicht bij Hem als Athos. Niemand mag dat doel verstoren, zeker geen fotograaf. Vicentiu houdt de monnik tegen en zegt dat we foto’s nodig hebben voor ons verhaal. ‘Dat mag alleen als je de zegen krijgt van de opper-abt,’ zegt de monnik. We kijken hem verbaasd aan.

 ‘Hoe komen we daar aan?’

‘Dan moet je hem bellen.’

‘Bellen? Wat is zijn nummer?’

‘Bel jij hem,’ zegt Vicentiu tegen de monnik, die zonder morren zijn mobiel erbij pakt. Vicentiu vertaalt meteen: ‘Twee journalisten … Uit België … Aaah, uit België! Ja, het is goed. Maar alleen omdat je uit België komt, de bisschop vindt Belgen aardig.’

In de uren die volgen hoor ik na de ratelende camera enkel nog ‘no pictures, no pictures!’ Gevolgd door: ’I have a blessing, I have a blessing!’


deel dit artikel met je vrienden:

Meer Griekenland artikelen

Welk Grieks eiland past het beste bij jou?

Het perfecte eiland kiezen voor je volgende reis naar Griekenland kan best moeilijk zijn. Want welke van de zesduizend moet je kiezen? Wij helpen je een handje op weg.

Het perfecte eiland kiezen voor je volgende reis naar Griekenland kan best moeilijk zijn. Want welke van de zesduizend moet je kiezen? Wij helpen je e...

Durf jij deze bloedstollende bungeejump aan?

Sinds kort kun je bungeejumpen van een klif op het Griekse eiland Zakynthos en in vrije val afstevenen op het beroemde scheepswrak op Navagio-strand. Bekijk het filmpje en vlieg mee. Zou jij het durven?

Sinds kort kun je bungeejumpen van een klif op het Griekse eiland Zakynthos en in vrije val afstevenen op het beroemde scheepswrak op Navagio-strand....

De 10 grootste fooi-geef blunders in het buitenland

Is het nou 10%? Of helemaal niks? Fooi geven is in sommige landen volkomen normaal en in andere een extraatje. Zo geef je fooi in de populairste vakantielanden voor Nederlanders.

Is het nou 10%? Of helemaal niks? Fooi geven is in sommige landen volkomen normaal en in andere een extraatje. Zo geef je fooi in de populairste vakan...

 

Laat een reactie achter

Er zijn nog geen reacties achter gelaten.

Meld je aan of log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.