Verloren dromen

Hoofdfoto bij reisverhaal 'Verloren dromen'
Was hier op 2017-10-23 Gepost op: 19 reacties.
Anderhalf jaar lang zijn we bezig geweest met het maken van plannen om naar Zuid Afrika te gaan. En dan niet voor een reis maar om er echt te wonen. Om dit mooie plan waar te maken zouden we onze woning in Nederland moeten verkopen en dan zwaluwen. Dat is heen en weer reizen tussen Nederland en Zuid Afrika. Enfin, informatie gevraagd aan Nederlanders die al langere tijd een woning bezitten in het park waar we willen wonen. Zij waren zo lief om elke vraag uitgebreid te beantwoorden. Toen onze droom haalbaar bleek kwam het moeilijke moment om onze kinderen in te lichten.

Het is me heel zwaar gevallen om aan te geven wat onze plannen waren, schuldgevoelens overspoelden me. Slapeloze nachten heb ik ervan gehad. Mag je als ouders het ouderlijk huis verkopen om aan je eigen verlangens te voldoen? Kun je het maken om twee keer per jaar te vertrekken naar een land zover weg, waar de veiligheid minder groot is dan in Nederland. Waar je het risico loopt vertrapt te worden door een olifant, waar de schorpioenen door de woonkamer lopen, waar slangen in je tuin wonen. Onze jongste dochter is half twintig, heeft net een relatie beëindigd en moet het nu alleen zien te klaren. Hoe heftig moet het zijn om dan van je ouders te horen dat ze van plan zijn om je de helft van het jaar aan je lot over te laten. Ik moet zeggen ze hebben zich allemaal kranig gehouden, al zag ik de emoties over de gezichten vliegen. De een vond het een geweldig idee, de ander had het er moeilijk mee, maar gaf aan het ons best te gunnen. Langzaam heeft iedereen aan het idee kunnen wennen en vertrekken we in september om huizen te gaan kijken, gesprekken met makelaars te voeren en natuurlijk ook, om weer eens in het voor ons zo magische Afrika te zijn.

De eerste week gaat zoals gepland, we bekijken veel huizen, bepraten mogelijkheden en gaan tussendoor een paar keer naar het Krugerpark. Dat kan omdat het park waar we willen kopen, het Marlothpark, grenst aan het Krugerpark. Toch heb ik die week al twijfels, doe ik er goed aan om zo’n grote stap te zetten. De ene nacht rennen de apen krijsend over het dak, de andere nacht worden we bezocht door een gigantische varaan, die de volgende dag onder het dak vandaan kruipt. Waar ik overdag onverschrokken op wilde dieren toeloop, ben ik in het donker een stuk minder dapper. Manlief neemt bij het eten een heerlijk Zuid Afrikaans wijntje, maar valt dan steevast in een diepe slaap. Hij hoort de nachtelijke geluiden niet, het zoemen van de minuscule mugjes, die soms zelfs onder de klamboe zitten en een wegschietende hagedis bij een toiletbezoek zal hij niet zien. Maar goed, ik spreek mezelf eens krachtig toe, de geluiden daar wen je aan en och zo’n onschuldig reptiel, een kniesoor die daar op let. En dat de buren ver weg wonen en vaak afwezig zijn, dat mag de pret toch zeker niet drukken.

Gelukkig hebben we ons droomhuis die week nog niet gevonden, maar dat geeft niets, we moeten tenslotte ons eigen huis nog verkopen. We gaan op pad, dwars door Swaziland, zakken we langs de kust tot Kaapstad, dan vliegen we naar Johannesburg voor de laatste twee weken Krugerpark. Tenminste dat is het plan. Veel RR’s hebben mijn blog gelezen en weten inmiddels dat mijn man ziek werd. Zo ziek, dat ik hem na een week tobben naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis gereden heb, zo’n 75 km van onze overnachtingsplaats. Terug naar Nederland was geen optie, hij wilde blijven. Iedere dag hoopte hij wat beter te zijn dan de dag ervoor en dat is ook wel zo gegaan, alleen bleef de moeheid aanhouden. Zelfs de weken in het Krugerpark maakte hem niet zo gelukkig als anders. Ondertussen heb ik te maken met een zieke man, die al is hij geen lastige zieke toch een stempel drukt op de vakantiedagen.

Thuisgekomen knapt hij maar langzaam op en is de twijfel nog groter geworden. Kan ik en wil ik nog wel ons huis verkopen waar we al bijna 40 jaar wonen. Bij slecht weer, is wonen in een camper in Nederland niet ideaal en zeker niet met een man op leeftijd die niet helemaal gezond is. Maar een nog groter dilemma wil ik met mijn man in een camper wonen (niet al te groot) als hij ziek is? Kan ik wel op een paar vierkante meter wonen en gelukkig zijn, als hij sikkeneurig, chagrijnig is door ziekte en zeer? Sla ik hem niet de hersens in met de koekenpan als de muren op me afvliegen? Ik ben bijna bang voor mezelf als ik dat denk. De vechtlust is wel weggezakt met het ouder worden, maar vroeger ging ik een vechtpartij niet uit de weg. Nog voor we deze week naar de specialist zijn gegaan voor een controle van zijn nieren, heb ik de knoop doorgehakt.

Ik zou dolgraag maanden per jaar wonen in het Marlothpark, maar het offer is te groot. Er zijn teveel onzekere factoren, twijfels en het ziek worden van Hans heeft mij laten zien hoe je leven dan verandert. Ook als je in een mooie zonnige omgeving bent. Mijn man zet zijn schouders onder een inpandige verhuizing. Al dagen is hij bezig om zijn treinkamer leeg te halen, alle beschikbare ruimte staat vol dozen, stukken hout en treinen in allerlei soorten en maten. Behangen, witten, schilderen een nieuwe vloer en dat alleen om voor mij een echte slaapkamer te creëren na 38 jaar slapen op zolder. Zo verwerkt hij zijn teleurstelling.
En ik…. Ik gebruik net als anders deze site om mijn vervlogen droom te delen met anderen die begrijpen hoe het moet zijn om te weten dat Zuid Afrika voorlopig niet meer binnen je bereik is.

Wat overblijft zijn de reizen met de camper en als ik eerlijk ben is dat geweldig!

Foto's bij dit blog

Voorvertoning Diep in gedachten, mogelijkheden overdenken net als ik de afgelopen dagen.

Diep in gedachten, mogelijkheden overdenken net als ik de afgelopen dagen.

Voorvertoning Zonsopkomst in het Krugerpark

Zonsopkomst in het Krugerpark

Diep in gedachten, mogelijkheden overdenken net als ik de afgelopen dagen.

Diep in gedachten, mogelijkheden overdenken net als ik de afgelopen dagen.

Zonsopkomst in het Krugerpark

Zonsopkomst in het Krugerpark

Wil jij graag je reisfotografie naar een hoger niveau tillen? Bestel hier de Columbus Travel Reisfotografiespecial voor maar € 7,50
Wil jij graag je reisfotografie naar een hoger niveau tillen? Bestel hier de Columbus Travel Reisfotografiespecial voor maar € 7,50
 

19 reactie(s) bij "Verloren dromen"

  • profile image comment

    Hoi Anita. Ja wat moet ik schrijven. Heftig !!! Maar het is wel het leven zoals het is. En niemand kan het leven voorspellen. Jullie gaan vast nog een heleboel genieten samen in de camper. Sterkte voor Hans.

    Door wisseschout • geplaatst op 2017-12-11 13:59:51
  • profile image comment

    Ik lees het nu pas allemaal. Je hebt een keus gemaakt en dat is goed. Ga ik wel of niet voelt ook niet goed. Maar niettemin jullie droom komt hiermee te vervallen. Er komen vast andere mooie dingen op jullie pad. Wens je man veel beterschap

    Door MiekeDeHaas • geplaatst op 2017-12-08 19:15:30
  • profile image comment

    Wat een ontroerend verhaal Anita. Moedig om dan toch een beslissing te kunnen nemen.

    Door corriedewinter • geplaatst op 2017-12-04 21:33:04
  • profile image comment

    Anita, ik lees vandaag je verhaal over Zuid Afrika het land van jullie dromen. Wat een afschuwelijke verandering al is het de juiste beslissing het zal de moeilijkste van je leven geweest zijn. Knap om toch zo met twee benen op de grond te blijven staan.

    Door kruytflo • geplaatst op 2017-12-04 15:48:51
  • profile image comment

    Goed van je dat je de knoop hebt doorgehakt, ik denk dit vele slapeloze nachten zal schelen. Al zal je droom niet snel vervliegen, zul je merken dat dit uiteindelijk de juiste keuze zal zijn geweest. Zuid Afrika is natuurlijk niet verdwenen en kun je er altijd nog "gewoon" op vakantie gaan, om zo te genieten van jullie geliefde land!

    Door sgtravel • geplaatst op 2017-12-03 18:35:17
  • profile image comment

    Jeetje wat een verhaal. Is het virus niet meer te genezen dan? Misschien over 2 jaar een nieuwe kans? Tja ik weet natuurlijk niet alle ins en outs. Ik heb makkelijk praten als ik zeg dat tijd alle wonden heelt. Ik hoop echt voor jou en je man dat jullie weer snel innerlijke rust vinden. Sterkte Anita.

    Door Jeannette67 • geplaatst op 2017-12-02 18:48:26
  • profile image comment

    Ik wist van je droom en het is met spijt dat ik lees dat het allemaal niet doorgaat !En ik denk dat je de juiste beslissing hebt gemaakt ! Ik weet hoe het is om met een zieke man te leven,hulp moet je niet te ver moeten zoeken. Het moet zwaar zijn geweest om de knoop door te hakken maar hey,jij bent een straffe madam ! En misschien is het onrechtstreeks een goede zaak,ik heb je al eerder verteld over die Zuid Amerikaanse vriendin en de problemen aldaar. Geniet dubbel van jullie reizen met de camper en van mekaar !!

    Door dianethone • geplaatst op 2017-11-29 23:20:37
  • profile image comment

    Wat een dilemma Anita en wat een moeilijke keuze. Of je de juiste gemaakt hebt, weet alleen jij. Kan ik niets over zeggen. Maar ik begrijp wel je worsteling. Sterkte. Ps. Ik heb ook jaren op zolder geslapen. Vond het lekker hoor, de regen op het dak te horen. ;-)

    Door marcvankessel • geplaatst op 2017-11-28 21:05:19
  • profile image comment

    Wat een aangrijpende blog! Ik ging even naar jouw pagina om te kijken naar jouw foto's van Kruger (wat een beauty's zitten erbij) en om te informeren hoe je het hebt gehad... Maar wat een moeilijke beslissing heb je moeten nemen. Het zal een heel dubbel gevoel gegeven hebben daar in het Krugerpark. Ik hoop dat het snel beter gaat met jouw man, zodat jullie nog volop kunnen genieten van mooie reizen.

    Door twalia • geplaatst op 2017-11-28 20:43:24
  • profile image comment

    Hoi Anita, wat heb je dit mooi met ons gedeeld. Ik denk dat je een juiste beslissing hebt genomen, hoe moeilijk ook. Ik hoop dat jullie toch samen weer mooie reizen kunnen maken.

    Door karinm • geplaatst op 2017-11-27 21:52:11
  • profile image comment

    Hoi Anita. Ja, het kan verkeren he. We hebben het niet voor het zeggen. Het lot beschikt. Nederland is dan toch echt een betere basis als het qua gezondheid niet op orde is dus ik vind het wel een heel logische beslissing van jullie. Hoe graag ook ik in ZA ben om te overwinteren. Dan heb je al zorgen genoeg lijkt me. Eerst maar weer eens met de camper erop uit in 2018 als de gezondheid dat toelaat. Fijne dagen alvast met de familie.

    Door Jan10e • geplaatst op 2017-11-27 20:10:56
  • profile image comment

    Pff wat een verhaal en wat een dilemma's. Maar ik denk dat je een verstandige beslissing hebt genomen Anita. Mooi dat je dit met ons deelt.

    Door gorke • geplaatst op 2017-11-27 20:03:40
  • profile image comment

    Wat een lastige beslissing heb je moeten maken! Maar knap dat je de knoop hebt door durven hakken. Ik weet zeker dat je kinderen en kleinkinderen blij zijn jullie nog lekker dichtbij te kunnen houden. Als je een keuze maakt is het goed om er 100% achter te staan en niet meer achterom te kijken en te denken: wat als... Dan maak je het jezelf alleen maar moeilijker!

    Door WKerkhof • geplaatst op 2017-11-27 19:03:42
  • profile image comment

    Een aangrijpend verhaal!

    Door Bowral • geplaatst op 2017-11-27 18:57:20
  • profile image comment

    In de eerste plaats wil ik je bedanken voor het delen van je persoonlijke gedachten en twijfels. In de tweede plaats wil ik je zeggen dat ik gefascineerd werd door je verhaal en je verlangen om in Zuid-Afrika te gaan wonen en te gaan hoppen tussen dat land en Nederland, waar je kinderen en kleinkinderen wonen. Eigenlijk onbegonnen werk om een goede keuze te maken, zeker als je man daarbij nog eens ziek wordt. Ik geloof dat je de beste keuze van twee hebt gemaakt, hetgeen ik baseer op mijn eigen situatie. Binnenkort als zeer vitale oudere gepensioneerd met een zieke man, die lang niet met al mijn wilde ideeën en plannen mee kan gaan.

    Door JSpauwen • geplaatst op 2017-11-27 17:53:24
  • profile image comment

    Een wijs besluit, Anita, als het niet voor 100% is, dan beter niet lijkt me. Als je bij een bezoek al twijfelt, zegt dat genoeg.

    Door JoshuaX • geplaatst op 2017-11-27 13:35:26
  • profile image comment

    Jeetje wat een moeilijke beslissingen hebben jullie moeten nemen. Ik weet hoe het is om (tijdelijk) in een ander land te wonen en dat is niet altijd makkelijk. Zelfs niet als je geen kinderen achterlaat en gezond van lijf en leden bent. Misschien voelt het niet zo op dit moment maar ik denk dat julle wel de juiste keuze hebben gemaakt, hoe moeilijk ook. Er komen vast nog hele mooie reizen.

    Door aticketto • geplaatst op 2017-11-26 20:29:07
  • profile image comment

    Ik begrijp helemaal hoe jij je moet voelen. Ook mijn droom is aan diggelen gevallen. Zou emigreren naar Turkije, wonen en werken (als reisbegeleider) was al bezig met omscholing. Turkije was altijd mijn 'thuis'. Heb inmiddels het hele land gezien en ken de gebruiken en regels. Totdat vorig jaar alle ellende daar begon. Toen heb ik ook, na slapeloze nachten, de knoop doorgehakt. Wat een moeilijke tijd. Je moet je weer helemaal resetten. Dat is, nu een jaar later, wel gelukt. Ik ga weer heerlijk genieten van reizen naar andere oorden en misschien komt er ooit weer een land voorbij waar ik me ook zo thuis zal voelen. En wie weet zet ik dan die stap echt! Ik denk dat jullie een wijs besluit hebben genomen. Geniet vooral van elkaar en van de mooie reizen die jullie samen kunnen maken.

    Door photofreak • geplaatst op 2017-11-26 20:06:55

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.