Madagaskar

De kracht van geur

baatjes was hier op 2014-08-06 Gepost op: 2019-02-21 23 reacties.
Verbouwereerd kijk ik mijn man aan. Bij de eerste golf liggen we achterover. ‘Sorry, ik had moeten zeggen dat je je in de branding beter kunt vasthouden,’ lacht onze gids Francis schaapachtig. Dat had zeker handig geweest, zegt mijn blik. Ik krabbel overeind en klamp me vast aan het bankje. De bootsman zit er onspannen bij. Iets wat mij niet lukt. Onze gemotoriseerde sloep maakt water, barst van de roestplekken en de motor produceert een stinkende benzinewalm. En hiermee moet ik de zee op? Onze bestemming is Masoala NP. Het leefgebied van de Helmet Vanga. Een fascinerende vogel met een knalblauwe snavel. Bijna alleen te vinden in het park waar wij naartoe op weg zijn. Bedenkelijke kwaliteit Tot nu toe loopt dit gedeelte van de reis verre van vlekkeloos. Gisterochtend stapten we, na flinke vertraging, in een krakkemikkig vliegtuig. Op de landingsstrip van Maroansetra pikt de gids ons op. Zijn auto is duidelijk al lang in gebruik. Veren steken door de bekleding. Ramen kunnen met moeite open en in de voorruit zit een flinke ster. Over een zandweg hobbelen we naar het dorp. Plotseling zegt Francis: ‘Helaas gaat er vandaag geen boot meer naar Chez Arol.’ Verschrikt vraag ik wat hij precies bedoelt. ‘De golven zijn te hoog na 11:00 en er vaart niets meer. Morgen vroeg kunnen we het proberen.’ Idyllisch onderkomen Francis rijdt naar een hotel in de buurt. Gelukkig hebben ze plaats. Ik kijk om me heen. Ik heb betere kamers gezien. Ik zie honderden snoeren voorzien van tape naar overal en nergens lopen. Hier en daar staat een emmer. Bij regen kan het hier gevaarlijk worden. Er hangt een onverklaarbare geur. Om tijd te doden, slenteren we over een brug naar het dorp. Veel toeristen komen hier niet. De donkere dorpelingen bekijken ons van alle kanten. Kinderen zwaaien naar ons. Al snel hef ik mijn hoofd. Wat ruikt er zo heerlijk zoet? Ik loop mijn neus achterna. Overal liggen vanillestokjes te drogen. Buiten op grasvelden, maar ook in de schuren. Het hele plaatsje ruikt ernaar. De verleiding is te groot en natuurlijk gaan er wat stokjes mee naar huis. In de avondschemering touren we over de rivier. Alles om maar niet in ons idyllisch onderkomen te hoeven zijn. We zien het rivierleven vanaf het water. Op de oever wordt uitbundig gezwaaid. Jonas En nu dobber ik in dit vaartuig. In het oosten komt de zon net boven de horizon. Boven de boot hangt een grijs plafond van wolken en de wind neemt behoorlijk toe. We ploeteren door de hoge golven. ‘Kijk, walvissen,’ roept Francis. We keren om. Eigenlijk wil ik zo snel mogelijk aan land. Leuk deze zeezoogdieren, maar ik wil niet eindigen als Jonas. 
 Wanneer we na minder dan 45 minuten voet aan wal zetten, haal ik opgelucht adem. Nu kan de zoektocht naar onze duurste vogel ooit eindelijk beginnen. Elke keer als ik thuis de keukenla met vanillestokjes opentrek, ruik ik Maroansetra. En beleef ik deze hachelijke onderneming opnieuw. Dat is de kracht van geur.
0
23

Foto's bij dit blog

Tocht over de rivier om maar niet in idyllisch onderkomen te hoeven zijn.
De voor ons duurste vogel ooit
Uitzicht vanaf hotel, wat dan weer wel mooi was.
Vanille dat ligt te drogen
Alle blogs van baatjes
 

20 reactie(s) bij "De kracht van geur"

  • profile image comment

    Gefeliciteerd met je ster; had je blog nog niet eerder kunnen lezen. Het is zo’n typisch verhaal waar je op t moment zelf niet blij mee bent, maar achteraf zie je het als 1 van je meest unieke ervaringen die je voor geen goud had willen missen! :-)

    Door Elleke • geplaatst op 2019-03-05 09:31:56
  • profile image comment

    Nog gefelicteerd met je topblog. Het verhaal is heerlijk om te lezen en zo beschreven dat een lezer ook de geur van vanille ruikt en jouw verhaal beleeft. Althans ik wel.

    Door meijnhout69 • geplaatst op 2019-03-02 09:30:00
  • profile image comment

    Zo geschreven dat het leuk is om te lezen, gefeliciteerd met je topblog

    Door ronderegt • geplaatst op 2019-03-01 23:05:42
  • profile image comment

    Proficiat met deze waardering.

    Door chateau • geplaatst op 2019-02-28 18:29:24
  • profile image comment

    helemaal ook terecht deze topblog. Gefeliciteerd met deze waardering

    Door ThijsVDenBurg • geplaatst op 2019-02-27 21:20:01
  • profile image comment

    Hele leuke pakkende blog. Gefeliciteerd.

    Door marcvankessel • geplaatst op 2019-02-27 19:59:53
  • profile image comment

    Van harte met deze topblog

    Door aticketto • geplaatst op 2019-02-27 19:03:41
  • profile image comment

    Wat een leuke blog, gefeliciteerd. Door de stokjes zal je je dit lang blijven herinneren.

    Door Dianadm • geplaatst op 2019-02-27 17:29:16
  • profile image comment

    Gefeliciteerd met je topblog, Sigrid!

    Door karinm • geplaatst op 2019-02-27 16:04:50
  • profile image comment

    De redactie heeft deze tekst verkozen tot Columbus Topblog, gefeliciteerd! Het is net een toneelstuk, je wordt meegenomen op avontuur en uiteindelijk komt alles samen en is de titel geheel duidelijk. Prachtig. Dank voor het delen!

    Door REDACTIE • geplaatst op 2019-02-27 14:42:17
  • profile image comment

    wel, die mooie vogel is ook de moeite waard, wat een verhaal!

    Door AHermsen • geplaatst op 2019-02-26 19:18:40
  • profile image comment

    Geuren kunnen zeker herinneringen terugbrengen, weer eens wat anders dan het standaard souvenir. Leuke leesbare blog

    Door ChristaThieme • geplaatst op 2019-02-26 15:37:56
  • profile image comment

    Roestige bootjes, twijfelachtige vliegtuigjes en rammelende voertuigen geven achteraf de mooiste reisverhalen. En vanillestokjes... in dit geval

    Door aticketto • geplaatst op 2019-02-24 14:42:42
  • profile image comment

    Wat leuk om te lezen. Ik denk dat weinig mensen hier geweest zijn. De vogel is schitterend.

    Door corriedewinter • geplaatst op 2019-02-23 19:29:33
  • profile image comment

    Vanillestokje is vanillesuiker

    Door wisseschout • geplaatst op 2019-02-23 11:45:16
  • profile image comment

    Heel leuk beschreven.bjullie hebben het overleefd. Heb er van genoten. En als beloning deze bijzondere vogel gezien. Ach had ik nog maar vanille stokjes uit Madagascar. Heb ze in een kilo suiker gedaan en een jaar laten staan. En toen die pot openging. Mmmmmmmm. Lekkerste vanillestokje ooit

    Door wisseschout • geplaatst op 2019-02-23 11:44:48
  • profile image comment

    Erg leuk je belevenissen te lezen en ondanks alle gammele vervoersmiddelen toch op een hele mooie plek geweest bent en je vogel hebt kunnen fotograferen.

    Door Willemien • geplaatst op 2019-02-22 22:38:27
  • profile image comment

    Mooi wat geur met je kan doen. Leuke blog

    Door ThijsVDenBurg • geplaatst op 2019-02-22 19:43:57
  • profile image comment

    Leuk om je belevenissen te lezen en de stokjes brengen je altijd weer even hier naar terug

    Door travelbag • geplaatst op 2019-02-22 19:00:06

Laat een reactie achter

log in met je Reisreporter account of met Facebook als je zelf een reactie wilt achterlaten.